Kişilik Bozukluğu, Asosyallik ve Nefret Hakkında Ne Yapmalıyım?

1.) Dinden uzaklastim camiye gitmek veya namaz kilmak hayatim uzerine hicbir olumlu etkisi olmadigini anladigim icindi ne kadar namaz kilsamda kalbimdeki yara hic kapanmadi bende yavas yavas gitmeyi biraktim sonunda hic gitmedim dua bile etmiyorum artik dinler bana sacma geliyor artik sadece muslumanlarin cennete gidecegi ve geriye kalan 6 milyar insanin cehenneme gideceği gerçeği tam bir sacmalik eskisine gore biraz daha iyiyim eskiden kendime zarar veriyordum

2.) Kendimle aram bazen seviyor bazende öldüresiye nefret ediyormusum gibi kendime karsi bitmek bilmeyen bir ofkem var nelerden hoslandigimi biliyorum ama bu nasil desem açgözlülük gibi doymuyorum
3.) Filmler var korku gerilim diziler ise cogunlukla doga üstü diziler iceriyor ayrıca manga ve japon animesine bagimliligim var kitap olarak genelde polisiye roman okuyorum
4.) Herhangi bir rahatsizlik yok ama ben dünyaya geldikten sonra ellrim yumruk seklinde 10 yasina kadar acilmamis hala yururken ellerim yumruk seklini aliyor
5.) Genelde kendimle konusup kendimden yardim isterim sıkıntıları kendi icimde cozmeye meğilliyim.

Allahın varlığına inanıyorum ama 8 milyar insandan sadece muslumanlarin cennete gideceğini düşünmüyorum son zamanlarda 7 buyuk erdeme uygun yasamaya calisiyorum sebebi de su muslumanlarin hepsi sözde bence inanç din ile karıştırılmamalı

Din farkli birşey yeryuzunde sürüsüyle din var ve sürüsüylede insan her insan doğduğu toplumun dinine mensup oluyor örneğin amerikada dogan bir bebek ileride müslüman olmasini bekleyemeyiz ayni şekilde diger ülkelerde de gecerli cennet cehennem kavramlarina inaniyorum hatta Allaha da inaniyorum ama baska toplumda olsak farkli bir yaratıcıya inanmak zorunda olucaktık orda dogan bir bebek suçu yok ama musluman olmadığı icin cehenneme gidecekse burda bir şüphe vardir zaten ben sorguluadim ve inancin dinen ustun olduğunu kabul ediyorum benim inandigim budur eskiden farklıydı neyse bu nefret surekli degisiyor örnegin geçen gece dolasmaya çıktığımda çift, veya eglenen insan gördüğümde ofkeye kapiliyorum 1 kac saat suruyor ama geçiyor kendimden nefret ettigim an baskalariyla goz goze gelip beni kucumseyip alay ettiklerini düşündüğüm an başlıyor genelde yürürken veya bi yerde oturuken oluyor.

Malesef olmuyor ama müzik dinlemek yatistiriyor veya kitap okumak beynimi mesgul etmek bu hisleri gecersiz kılıyor tabi bir süreliğine bazende aniden bir kriz gibi durduk yere ortaya çıkıyor ve yatistirmak zor oluyor aslında bir kişi olsa hayatımda daha mutlu olucak gibi hissediyorum ama 1 kisi demek birsürü sorun da demek aldatılmak kıskançlık açgözlülük güvensizlik bu gibi duygulari barindirdigim icin kimseyle kendi bilincimde konuşmuyorum çünkü karşıdaki kişi için ben bir hiçim zaten konusacak ne bir ortam nede çalıştığım yerde bana yaşıt kimseler var bu sorunlar ben kucukken yasadigim travmalar ile ilgili beni ailem büyütmedi toplumdan soyut bir sekilde 8 yil bu sekilde buyutuldum koyde 1 oda ve koruyucu bir babaanne hayatim mahvolmaya başladığı ve en iyi arkadasim ve sevdiğim kızın ablasının düğününde kaynar kazana düşüp yandığı gündü bu olay çok eski ama hala hatirliyorum acıyı çığlıkları ve ölümü:(

Tavsiyen ve yardımların için teşekkürler sanırım problemimin çözümü yok bu sekilde hayatta kalmaya devam edecegim umarım akıl sağlığımı kaybedip bir canavara dönüşmem herşey için teşekkürler en azindan içimi sana dokebildigim icin teşekkür ederim hayatında mutluluk eksik olmasin

Teşekkür ediyorum beni motive ediyorsunuz ama ben kayboldum cok minnettarım hayatıma ufak da olsa dokunuş yaptığınız için umarım o yıldız sizin gibi iyi yürekli yardımsever ve sevecen insanlarin üzerinde ışıldar 😊