Hayatta insanın başına gelebilecek en kötü şey, yapayalnız hissetmesine neden olacak insanlar ise siz ne zamandır yalnızsınız?

İlk başlarda fiziksel yalnızlık yaşamadım. Etrafımda birçok insan vardı.
Kendimi ve düşüncelerimi keşfettiğim zaman, fikirsel olarak yalnız olduğumu görmüştüm.

Yeni insanlar tanıdıkça fikirsel yalnızlığımın, fiziksel yalnızlığa dönüştüğünü gördüm. Her yeni tanışmada insanlardan gittikçe uzaklaşıyordum.

İnsanların yanında çizdikleri yollardan giderken, bir anda düzenimi değiştirdim. Kendi yolumu çizdim.
Beni çokça uyardılar "Gittiğin yol, yol değil" diye. Bu sözleri başkalarının yolundan gidenler, gittikleri yolda iz bırakmayanlar söylüyordu.

"Seçilmiş bir yalnızlık insanın sahip olabileceği en büyük lükstür." ☘️👌🏻

Benim durumum değişik ya. Yalnız oluyorum genelde ama bakıyorum yeni kişiler giriyor hayatıma seviniyorum yalnızlığım geçti diye ama bakıyorum her geçen gün onlar da gidiyor yavaş yavaş. İnsanı çok yıpratıyor kendi isteginle kalınmayan yalnızlık. Neden yalnızım, neden kimse benimle konuşmuyor, kötü birisi miyim, kimse beni sevmiyor, değersiz birisi miyim,... Bu tür dusuncelere giriyor insan.
https://m. youtube. com/watch? v=MNlQpJMiBZI

Yalnızlık güzelde kalabalığın içindeki yalnızlık işte bu insanda kötü hislere neden oluyor... kötü hissettiriyor... etrafındakiler sana iyi hissettirmiyorsa yalnızsın demektir... karşındakine konuşsanda duvara konuşmuş gibi oluyorsun sonuçta... bunu zaman zaman her insan yaşar...

Hiç yalnız kalamıyorum...

Evde beni hiç yalnız bırakmayan 2 minik var, işyerinde zaten yalnız kalmak ne mümkün 😄

Ama, dediğin gibi en kötüsü kalabalık içerisinde yalnız kalmaktır ki, Allah kimseyi böyle bir duruma sokmasın, çok zor bir durum...