İnsan, zaman geçtikçe, yara aldıkça, hayatı tecrübe ettikçe bazı şeyleri umursamamaya başlar. Kimisi bazı insanları, kimisi geleceği, kimisi yaşanan kötü olayların etkilerini umursamayarak kendi yolunu bulmaya çalışır...Peki siz zamanla neleri umursamayı bıraktınız?
İnsanları gerektiğinden fazla umursamamayı bıraktım. Hepimizin kumaşı aynı. Birimiz diğerinden daha değerli, kıymetli değiliz yaşantımız ne olursa olsun. O yüzden en çok da haksızlığa meyilli olan insanları, hata üstüne hata yapan ve akıllanmayan insanları, kibirli insanları, tutarsız insanları, ne istediğini bilmeyen insanları umursamamayı öğrendim. Bu huyları kendinde barındıranlardan uzaklaşıyorum isterse ailemden biri olsun, isterse çok yakın bir arkadaşım olsun. Artık çekmiyorum ve o insanları umursamıyorum.
Bunu nasıl tarif edeyim bilemedim.. Hani mesela her gün yeni bir sorun veya terslik ola ola, artık basit şeyleri insan umursamamaya başlar ya.. Bende o misal, bir sorun mu var, olabilir deyip geçiyorum.. Çok daha fazla şey üst üste gelirse bu sefer de ya sessiz kalırım ya da gülerim manasızca :D Diğer şey olarak da insanların sözünü tutmamaları.. Konu ne olursa olsun, sözünde durmayan insanları tanıya tanıya, artık umursamıyorum.. Son olarak da, samimiyetsiz insanları umursamıyorum.. Yüzüne güler, sırtını sıvazlar, yaşa var ol der, bu durumda artık eski "ben" olmayan ben; arkasından gelecek şeyleri bekliyorum ve samimiyetsiz insanları gerçekten de umursamıyorum..
Zamanla süreklilik gösteren durumlara insan alışıyor sanırım. Ondan da umursamamaya başlıyor. Aynı durum bende de var. Ve anladığım kadarıyla bazı insanların davranışlarını da görmezden gelmeye başlamışsınız, doğal olarak 🍃
Gözmezden gelmemezlik de var, hata yapılmasından kaynaklanan bir alışkanlıkta var, alışmışa gelmişlik de var maalesef.. 1 olsa 3 olsa 5 olsa insan garipser, ama devamlı ola ola, e haliyle insan da artık alışıyor. 🌸😊
Bazı acı deneyimler yaşayınca, bakış açısında değişimler oluyor...
Olmaz, yapmaz, adamın dibi, kesinlikle yapar/yapmaz, güvenim tam,... dediğiniz kişilerin yaşattığı hayal kırıklıkları...
Dostum diyorsun, arkadaşım diyorsun ve yine görüşmeye devam ediyorsun...
Olduğu gibi bırakıyorsun. Olmamış, yaşanmamış gibi davranıyorsun... Bir yerde umusamıyorsun... Umursarsan, canın sıkılacak, belki ilişkiler bozulacak...
Kısacası arkadaşlığın ve dostluğun, altı boş. Kendimi yormak yerine umursamamayı tercih ettim...
İnsanlara laf anlatmayı ya da kendimi açıklama çabası içerisine girmeyi bıraktım. Kim neyi nasıl anlıyorsa öyle anlasın. Yanımda olan insan beni gerçekten iyi tanıyabildiği sürece sıkıntılarımız minimuma düşer zaten, hakkımda ki varsayımları da ona göre yapar. Beni tek yoran şey insanlar…
Açıkçası benim isteğim ve kontrolüm dışındaki hiçbir şeyi umursamıyorum. Zamanla bencilliği değil önce ben demeyi öğrendim. Kim ne yapmış, ne demiş, gelmiş/gitmiş, kırmış/dökmüş... Gerektiği kadar önemsiyorum o kadar.
Acıyı umursamiyorim Bir şeyler oluyor beni kıran, üzen, canımı acıtan ama ben kendimi bir yere yasliyorum böyle böyle oldu ama canını sıkma diyorum kendi kendime derin bir nefes alıp hiçbir şey yokmuş gibi davranıyorum ardından.. Hayat bana acıyı umursamamayi okadar net bir biçimde öğretti ki hissetmiyorum artık 😊
Çok haklısın kardeşim, zamanla insan kendisine zarar veren olayları ve kişileri umursamamaya başlıyor. Acıyı da zamanla hissetmemek zor bir durum kardeşim. Gerçekten hayatı bize zorlaştıran insanlara çok kızıyorum...
Biliyor musun kardeşim artık o kisilere bile anlık sinirleniyorim yeri gelince tabiki tepkimi ortaya koyuyorum ama onun dışında o kisilere sinirlenicek kadar bile umursamiyorim (umursamadigom birsey Daha😅)
Merhaba. Zamanla herkesin düşüncesini hayatımın ortasına koymak ve umudumu bağlamak yerine hayatta ne yaparsam yapayım kendi iyliğime olduğunu anladım. Ve umudumu yalnızca Allah'a bağlıyorum. Ama ne yaşarsak yaşayalım attığımız bir sonraki adımda emin ilerlediğimiz sürece geleceğe odaklı mutlu yaşamak gerekiyor.
Bu arada fenomenliğini çok içten tebrik ederim @hicyolcusu ❤❤
Ben çoğu şeyi umursamamaya başladım. Ve bu iyi bir şey değil. Faydalı bir şey hiç değil. Bunun dozu çoğu şeyi kökten umursamamak değil dozunda her şeyi umursamak olmalı. Hayata bağlanmak zorundayız, yaşamak için. Her şeyi umursamamak hissizliğe itiyor. Hissizlik ise çıkılması zor bir bataklık.
Her şeyin fazlası zarar olduğu gibi bu da zarar. Haklısınız. İnsanın kendi akıl sağlığını koruyacak kadar bir şeyleri umursamaması güzel fakat sonrası dediğiniz gibi hissisliğe doğru gidebiliyor...
Ben herkesi herşey unursardım Zamanla tanımadığım insanların sözlerini umursamamayı beni tanıyıpta dedikodu yapanları hayatımdan çıkarmayı öğrendim Paramın az olmasının benliğimden bir şeyin kaybettirmediğini o marka ayakkabıyı giymedim diye kötü hissetmemeyi Çatlaklarımı sivilcelerimi o kadar önemsememem gerektiğini öğrendim Sadece vermemeyi gerektiği yerde almayı bu yüzden küsenleri umursamamayı öğrendim
bunu böyle dersem yanlış anlar mı , caba yanlış bir cümle mii kurdum gibi şeyleri eskiden çok umursardım. bazı olaylarda uykularımı kaçıracak kadar. uzun zamandır şunun bilincindeyim ve hayatımı ciddi ölçüde kolaylaştırdı; sen ne dersen ve nasıl dersen de, dediklerin karşındakinin anlam süzgecinden geçiyor. karşımdaki insanın beyin yapısını iki sözünle değiştiremeyeceğime göre ne anladığına da müdahale edemem. çünkü o kişinin benim dediklerimi tam olarak benim dediğim şekilde anlayabilmesi için her şeyden önce benimle aynı tecrübeleri edinmiş olması gerek. bu yüzde yüz mümkün olamayacağına göre de bu durumu akışına bırakmak en akıllıca çözüm. zaten benzer anlam dünyasını paylaştığınız biriyle buna benzer durumlar daha az yaşanıyor. hayat kısa, kuşlar uçuyor kızlar. yaşamaya bakalım...
Önceden de fazla umursayan birisi değildim. Aslında ben büyürken hatta benim çevremdekiler büyürken çoğu duygularımız bastırılarak büyüyoruz böyle yetişiyoruz. Çoğu olaya karşı aşırı bir tepkim yok.
Insanları. Eskisi kadr önemsemiyorum dediklerini de kendilerini de kendi hallerine bıraktım. Kendimi onlara açıklama gereği bile duymuyorum sonuçta kendi istedikleri şeye inanacaklar bana değil dmi
İnsanların göründüğü gibi olmadığı dost bildiklerimizin arkadasliginin sadece bizi kullanana kadar olduğunu başına bisey geldiğinde bu kadar sevinen dost görünümlü akbabalarin olduğunu ve hepsinin gereksiz bir yük olduğunu anlayınca sildim attim.
İnsan büyüdükçe, hayatı öğrendikçe ve kendini keşfetmeye başladıkça değer verdiği şeyler ve umursadigi şeyler azalıyor. Ben daha yolun başında biri olarak daha herşeyi umursuyorum o umursamazmazlik seviyesine gelmedim.
Önceden insanlara ve insanların dediklerine çok takılırdım biri benimle konuşmayı kesince hatalı olduğumu düşünüp kendimi sorgulardım ama artık beni tanıyan beni böyle kabul eden insanlarla arkadaş olmayı tercih ediyorum. İnsanların düşüncelerini ve bana karşı kötü davranışlarıyla ilgilenmiyorum.
diğer insanların nasıl hayatlar yaşadığını umursamıyorum çünkü bu kendi zamanını almaktan başka bir halta yaramıyor kendini üzmekten bugünüme şükredip kendi hayatıma odaklanıyorum :)
Hiçbir şey. Şu an canımı sıkacak tek şey kopeklerımın basına bırseyı gelmesi onun dışında iş olsun , özel hayat olsun , hatun işleri olsun zerre umursamam
Artık birinden kazık yemek koymuyor çünkü insanlara güvenmeyi bıraktım bu konuda o kadar umursamaz oldum ki taş en yakınımdan da gelse eskisi gibi yılmıyorum insan bir noktadan sonra öğreniyor işte değmezmiş diyip geçiyorum
İlk olarak geçen zamanı heralde Sonrasında kendi öz iradeyle Alicam kararlar ile sonuçlarını değiştirmeyeceğim olayları Son olarak da zamanı umursamayan bir insan geleceği hiç umursamaz Galiba
" Millet ne der " cümlesini umursamamaya başladım başkalarının ne dediğini başkalarının nasihatlerını ve ailemin bana nasıl davranmam gerektiğini söylemesini
başkalarının ne dediğini düşünmeyi umursamamaya başladım tabii ki de. çünkü kimseyi memnun edemiyorsunuz. en güzeli de memnun etmek zorunda olmadığınızı umursamamaya başladığınız an.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(18-24)
+1 yıl
Seks yaptığımda pisman olurmuyum ya da duygusal hislerim olurmu diye dusunuyordum, alıştıkca umursamamaya başladım, seks yaparken ya da yapmak icin hazırlanırken stres olmuyorum artık