Değersiz hissetme duygumu nasıl yenebilirim?

Çok kitap okuman bu devirde bence çok iyi ama tabii okuduğun kitapların ufuk açıcı olmaları da farklı bir önem taşıyor...
Psikolojiye ilgin olması ise cidden iyi bir durum ve bu ilginin azalmamasını umarım.

Değersiz hissetmemelisin. Çünkü bu his insanı öyle ya da böyle birçok ortam ve durum da öz güvenini düşürüyor...
Ama bir de şöyle düşün; senin gibi ya da ben de biraz senin gibi sayılırım, bizim gibi insanlar toplum da pek nadir olduğundan dolayı, insanlar bizim konuştuğumuz konuları konuşup zevk alarak sohbet kurmak yerine sürekli gelip geçiçi güncel tr konularını ya da imkansız ve saçma olayları konuşuyorlar...
Bu açıdan insanları takmaman ve onlara birşey kanıtlamaman gerektiğini düşünüp etrafında kendin gibi insanlar biriktirmelisin.

Açıkçası bende senin durumundaydım son birkaç güne kadar...
Hatta yakın dost bildiğim biri tarafından da sırf senin gibi sıkıcı ve aşırı düşündüğümü söylemesi üzerine terk edildim... ama her şeye rağmen hayata karşı umutluyum )))
Ve sende umutlu olmalısın arkadaşım...

Sıkıntı sende değil çevrende. Çevrendekileri değiştir. Değer bilmeyenlerle vakit harcama , enerjini bu gibi kişilerin üstünde yok etme. Tarzını sık sık değiştir. Mesela üstüne olmayacağını düşündüğün bir tişörtü mağaza da gördün direk olmaz bu deme önce giy aynada kendine bak bir kaç fotoğrafını Çek en son olmayacağına karar ver. Arkadaşlarını sürekli arayan sen olma mesela okul yoksa kursa kurs yoksa spora hiç biri yoksa yürüyüş alanlarında yürüyüşe çık ve sen gayet de güvenilir birisin arkadaşlarının gazına gelip öteki arkadaşlarının arkasından konuşma çevrendekilerden zarar gelenlerden uzak dur seni aşağı çekenlerden tamamen uzak dur emin ol kendileri gelirler sana bi şey yapılacağı zaman ben yapayım diye ortaya atlama her şey eşit şekilde yapılması lazım sözümü dinlemezler diyorsan mesela bi iş yapılacağında sana yaptıracaklarını hissettiğin an lavaboya git ya da telefonla konuş vs. Daha çok şey var da anlat anlat bitmez uygulamaya koymak lazım yazarsın ihtiyacın olduğunda

Okuduğun kitapların türünü değiştirmen gerek ilk etapta.
Kendine olan güvenin ve bağlılığın zayıf anlaşılan, idrak etme olgusunu güçlendirmen şart.
Bahsi geçen bu gibi hislerin çözüme kavuşması ne yazık ki birkaç kitap veya video ile mümkün olamıyor; bazıları ağır yaşıyor duygularını bazıları da dünden meyilli kaybetmeye.
İnsanların düşünceleri değil, senin kendini nasıl gördüğün mühim olan; değer vermeleri de gerekmiyor.
İşimde senin konumunda olan pek çok kişiyle tanıştım; bazısı bilgili bazısı da uygulamada problem yaşıyordu.
Özetle; hiçbir insanın hayatında daimi olmayacağını unutma. Her ne yapıyorsan ve ne için çabalıyorsan, kendi huzurun için.

Okurken kendimi gördüm resmen. Yazdıklarının çoğuna kendim açısından aynıyım dedim. Tek başıma bir yere gidemem örnek herkes sanki yürüyüşüme giyinişime bakıp laf ediyor gibi. Garip bir duygu. Nasıl aşılır bilmiyorum. Kelin ilacı olsa başına sürerdi :)