Yaşamın değerini anlamak için kaybetmek mi gerekiyor?

Kıymet bilmemek, varlığından bile haberdar olmamaktır. Kıymetsiz olmak, nimetin sesini duymamaktır. Kıymetsiz görmekse, şükür etmeyi bilmemektir.

Elimizdeki nimetlerin kıymetini düşünürken Hz. Lokman Hekim'in oğluna şu üç tavsiyesi geliyor aklıma;

Hz. Lokman Hekîm, oğluna dedi ki:
Oğlum! Hayatında üç şeyden taviz verme:
1. En iyi yemeği yemekten,
2. En konforlu yatakta uyumaktan,
3. En lüks evde oturmaktan.

Oğul:
''Biz fakîriz, peki ben bunu nasıl gerçekleştireceğim?'' deyince

Hekîm şöyle cevapladı:
- Sadece acıktığında yemek yersen, en iyi yemeği yemiş olursun,
- Çok çalışıp yorgun bir vaziyette uyursan, en konforlu yatakta yatmış olursun,
- İnsanlara iyi muâmele edersen, onların kalbinde yer edersin; böylece de en lüks evde oturmuş olursun.

Öyledir işte, bakmak görmek değildir. Sahip olmak ta haketmek değildir elbette..

Kalbinizi aklınıza getirin, varlıkla yokluk arasındadır. Sesi duyulmaz, varlığı hissedilmez, ötelenir durur daima. Oysa bir acı hissettiğimizde: "kalbim var!" deyip nazlanır dururuz. Sahi daha önce de vardı ve duyduk mu sessiz çığlığını? Anlamak için ağrıması mi gerekliydi? Hastalanmak, kaybetmek mi gerekir verilen nimeti?

Kalp öyle var ki, hissetmeden var. Öyle bir kalp verdi ki rabbimiz, durmadan çalışsa bile duyurmuyor sesini, verdiğini bile gizliyor. Öyle bir emanet ki, adeta varlığı bilinmiyor..

Oysa insan vermediğinden bile takdir görmek ister. Teşekkür bekler insandan. Öyle zalim ki insan, vermediğini bile çarpar yüzüne. Öyle nankör ki insan verilene bile teşekkürü yoktur. Öyle bencildir ki hep kendine ister daima..

Allah verilenin kıymetini, verdiklerimizin de emanet olduğunu bizlere öğretsin.
Kaybetmeden önce sevdiklerimizi sevdirsin bize..

#Selâmetle 🙂

Eğer ki idrak edemiyorsan sahip olduklarını, yaşantını kontrol altına alacak kadar tecrübeli değilsen evet, kaybetmen gerekiyor.
En alt seviyeye hazırla kendini; adım adım yüksel ve hisset her kazandığını.
İzleyebil hayatına dahil oluşunu, kavra neleri elinin altında tuttuğunu.
Bunu uygulayamıyorsan, sabit kal; yıpratma kişiliğini.
Hiçbirine uymuyorsan da hazır ol kaybetmeye..

Yaşamın değerini anlamak için yetinmeyi bilmek gerekir