Anlaşılmayı Bekleyen Bir Ruh, Mademoiselle Noir. Onu da Anlayabilir Miydin Rapunzel'i Anladığın Gibi?

Anlaşılmamak için kimseciklere duyurmadığım şarkı duyulmuş, çok üzüldüm valla. :/

Toplumun kendine göre dayatmış olduğu sözde standartlara kurban verilmiş aslında hem Matmazel hem de Rapunzel, anlaşılmak şöyle dursun meze olmuş kirli kalplere...
Bizlere de, masallarını çocuklarımıza anlatmak kalmış, kıssadan hisse niyetine.

Ciao🍀🦇
Betimlemelerdeki tip olarak
Mademoiselle Noir e benzettim kendimi.
Prenses masallarını pek sevmem ben.
İzole büyüyen bir kadın (bekaret temsili) veya pamuk prensesin camda durması onu prensin ölünce uyanışı , onu kurtaran erkek. Sembolik anlamlar çok fazla var.
Ve cadılarda genelde adamların 2. Eşleri olur. Cadılarda aynı şekilde hep kadındır.
Ama masal bu ya o kadar güzel lanse ederler kimse sorgulamaz. 7 cüce dostu onu kurtarmak isterken yakışıklı prens kurtarır.
Ve hep kötüler çok çirkin iyiler çok güzel / yakışıklıdır.
Masallar, bence bazıları hiç masum değil.

Onun hikâyesini bilen biri...

”Moi je m’appelle mademoiselle Noir

Et comme vous pouvez le voir

Je ne souris, ni ris, ni vis

Et c’est tout ce qu’elle a dit”

Kendimi onunla özdeşleştirdim. Benim gibi siyah saçları, solgun bir teni var. Rapunzel sevildi, anlaşıldı ama o hiç anlaşılmadı.

Noir'e çok yakın hissettim. Nedense çok parlayanlar iyi yıldızlar, az parlayanlar ise kötü olanlar. Masalların aydınlık yüzlerinden ziyade derinlerde gizlenen tarafları olduğunu da gösteren bir yazı olmuş, emeğinize sağlık.