Kendimden ölesiye nefret ediyorum keşke ölsem kurtulsam?

Yazacaklarımın hepsini okursanız sevinirim anlatacak kimsem yok çünkü. Kendimden nefret ediyorum küçüklüğümden belli böyle tipimi beğenmiyorum ailede herkes beni ailede sevilmeyen kişilere benzettiler tip olsun karakter olsun birşey söylüyorum bana o kişide böyle diyor diyorlar kendimden nefret ediyorum ölesiye hemde kendimin hicbir şeyi hak ettiğini düşünmüyorum kendimi çok farklı birisi gibi görüyorum normal insan değilmişim gibi dua ediyorum hep allahım ben ne suç işledim öbür insanlar gibi değilim diyorum zaten sevdiğim kişide beni sevmiyor bunu boşverdim ozguvensizlik eşittir ben üni sınavına hazırlanıyorum yok işte sen kazanamazsın o bu şu karakterimi değiştirmeye çalıştırıyorrum bir konuda yorum yapıyorum boş konuşuyorsun diyorlar okadar nefret ediyorum ki kendimden anlatamam keşke ölsem diye dua ediyorum zaten okb takıntı hastasiyim üni için doktora falanda gitmedim devlet memuru olmak istiyorum o yüzden gitmiyorum kendi halimde bunun gitmesini bekliyorum aklıma sürekli kötü düşünceler geliyor hergun dua ediyorum arkadaşlarım fotoğraf çekerken ben uzak duruyorum çekilmiyorum dışarda 2 dk mutlu oluyorum sonra bu yazdıklarım aklıma geliyor mutsuz oluyorum kendime diyorum ki sen daha kendini sevmiyorsun nefret ediyorsun sevdiğin kişi mi seni sevicek boşver diyorum başkasını seviyor zaten diyorum ne yapmam lazim hayattan biktim artık ne ders çalışabiliyorum ne plan yapabiliyorum 7-24 kendimin farklı ve gereksiz birisi oluşum aklıma geliyor