Kötü birine dönüşüyorum. Kalbimi nasıl korurum?

İnsan ruhundaki canavarı ne kadar beslerse o da o kadar büyür. Her insan potansiyel bir katil ve suçlu adayıymış gibi gelir bana, sanki bu katil bir gün ortaya çıkacakmış da fırsatını bekliyormuş gibi. İnsan kaybetmekten korktuğu şeylerin esiridir çoğu zaman, yerine dolmayacağını düşündüğümüz şeyler bizi bazen zorbalıktan alıkoyar, çünkü kaybetmek istemeyiz çoğunlukla bizi dizginleyen odur. Şuraya da albert camus'tan küçük bir söz bırakayım. Alakası var mı bilmiyorum ama aklıma geldi.
"Aslında zeki bir insan, bunu siz de pek iyi bilirsiniz, haydut olup topluma sadece şiddetle hükmetmenin hayalini kurar. Bu da birtakım romanlarda okuduğumuz kadar kolay olmadığından, genellikle siyasete girilir, en zalim partiye koşulur. Aklımızı ayak altına alıyormuşuz, ne önemi var, değil mi? böylece dünyaya hükmedebildikten sonra… içimde zulümle ilgili tatlı hayaller buluyordum."