Mutluluğu aramıyorum. Mutlu olan varlıklara bakıp demekki mutluluk böyleymiş diyorum. Mesela mutlu olan köpek, kedi , tavuk , ördek görünce , onlarla muhabbet ediyorum. Onların mutluluğuna ortak olmaya çalışıyorum
Bu söz evliya sözlerine benziyor. Çok iyi bir alıntı yaptın. Teşekkür ederim 🙂. İnsanı mutlu eden, halden anlayan ve içten seven bı sıcacık gönüldür. Bu zamana kadar bulamadiysam bundan sonra da bulacağımı zannetmiyorum. Onun için aramaktwn vazgeçtim.
Mutluluğu ilk kendi yüreğinde bulabilmeli bence insan başka birinde aradiginizda Helede bu zamanda hüsranla sonuçlanması yüksek bir ihtimal içinizdeki mutluluğu arayip bulunan bence
Kendi iç dünyamda... Bir çocuğun gülmesinde... Masumun göz yaşının dinmesinde... Vefalı eş'te (sevgili'de)... Sadık dostta... Hayırlı evlatta... Yaşlı birisine yardımcı olmada... Muhtaç birisinin ihtiyacını gidermede... Bir işi başarılı bir şekilde yapmakda...
Tüm güzelliklerde...
Tüm iyiliklerde...
En önemlisi de kul olarak, takva noktasında belli seviyeyi yakaladığımda...
Mutluluğu samimiyette arıyorum ya da samimi olunduğunda mutlu oluyorum. Bir 'gıdım' ilgi beni mutlu ederken maalesef bu konuda eli sıkı insanlara denk geliyorum.
Halbuki zihin meselesi.. düsüncem dogruysa mutluluk hormonlari salgilar beyin.. tamamen bizim elimizde olan bir sey. Neden sevmiyorsun o zaman mutlulugu da hep hüznü ve aciyi seviyorsun ey nefsim... 😪