Bahsettiğim elbette "yıkıcı" olan eleştiri... İnsanların çoğu eleştiri yapacağım derken, hadlerini fazlasıyla aşıyor ve sınırlarımızı zorluyorlar...
Bu insanlar tarafından hiç tahmin etmediğimiz yönlerden eleştiri yağmuruna tutuluyoruz. Kimisi fiziksel görünümle, kimisi karakterle kimisi de aile yaşantısına dair eleştiri yapıyor, hakkı olmadığı hâlde...Peki sizi en çok hangi yönden eleştirilmek yoruyor?
En çok hangi konularda eleştirilmek canınızı sıkıyor?
Eleştiri yapan insanların bence evvelâ kendi konumuna bakması gerekiyor. Ailemin civarında bulunan birinin, ancak ailemin yapabileceği bir eleştiriyi yapması, benim tarafımdan ağzının payını alması ile sonuçlanabilir maalesef. "Ne had ile?" dimi :))
Öte yandan, insanlar artık klavye başından canının istediği her şeye yorum yapıyor. Bence bunları ka'le almaya da gerek yok, şahsen görmezden geliyorum.
Bir de işin diğer ucunda, sevdiklerimizin, kıymet verdiklerimizin eleştirileri var. Eğer ki anlamadan, dinlemeden, fikir yürütmeden yargıda bulunurlarsa, işte o vakit çok incinirim ben. Çünkü insan güvendiği dağlardan beklemez fırtınayı.
Merhaba, İnsanları önceden çok fazla önemserdim ve beni ne kadar olumsuz etkiliyor olabileceğini düşünemeden söylediklerini ciddiye alırdım. İnsanlara her zaman fırsat verirdim. Bu durumların beni çok fazla yıprattığını gördüğümde ise bir farkındalık yaşadım. O ayrım bende artık yapıcı olmayan her türlü eleştiriyi görmememi sağladı. Olumsuz olarak yapılan eleştirileri çok fazla umursamıyorum hele ki söyleyen kişi beni tanımıyorsa umurumda bile olmaz.
Her türlü yapıcı eleştiriye açığım, aynı zamanda bu da beni memnun eder, gelişmem ve göremediğim şeyler hakkında, görünmeyeni gösterir.. Fakat... Yaptığım doğru duruşu, başarıyı ve ilerlemeyi, çekemeyip, şahsi husumet veya kıskanma gözüyle bakarak karalamaya ve yıkıcı eleştirici yapmaya çalışılırsa, o zaman ben, ben olmuyorum.. Evet canımı sıkar ama gereken cevabı, sert bir şekilde de iletmekten çekinmem..
Benim bir arkadaşım vardı beni sürekli desteklerdi normal düşüncelerimin olduğunu söylerdi bende aynı şekilde onu normal kabul ederdim çünkü normaldik? ama sonra bi gün aramız iyiyken bana yalancı dedikoducu olduğumu kendimi düzeltmem gerektiğini falan bir yığın içinde biriktirdiği şeyleri söyledi oysa herşeyi onunla birlikte yapardık çok üzülmüştüm beni böyle itham ettiği için bişey yapmamıştım oysa :( kısaca böyle eleştirilmek oldukça canımı sıkıyor sevmiyorsanız bitirin gidin ya bide gelip kötü kötü konuşuyorlar ya deli oluyorum
Bilmediği ya da basina gelmedigi bi olay hakkinda ahkam kesilmesi canimi sıkar. hatta sadece su sekilde bile ifade edebilirim. Bir Kızılderili atasözü der ki: "Benim hayatımı yargılamadan önce benim ayakkabılarımı giy ve benim geçtiğim yollardan, sokaklardan geç. Benim takıldığım taşlara takıl yeniden ayağa kalk ve aynı yolu tekrar git benim gittiğim gibi anca o zaman beni yargılayabilirsin."
Hayatım konusunda eleştirilmesi canımı sıkar, kimin ne yaşadığını kimse bilinmez sonuçta, eleştiri yaparken dikkatli olmak gerek, her eleştiri de doğru değildir.
Günaydın geçtikçe eleştiriye kapalı bir insan olmaya başladım çünkü insanlar eleştirmeyi hakaret etmek saniyor insanlar eleştirmeyi bilmiyor Dış görünüşe yapılan bir eleştiri mesela neden yapılır ki değişmeyecek birşeyi bir jnsan neden eleştirirki
Karakterim ve dış görünüşüm. Biri bana "Neden böyle davranıyorsun?" dese düşünür ve cevap veririm ama "Niye buna güldün, neden buna kızdın, neden böylesin?" Derse sinirlenirim. Ayrıca kilom 48 kilomdan memnunum korumak için diyet yapıyorum diyeti sadece zayıflamak için sananlar durmadan zaten dal gibisin ilgi çekmek için mi yapıyorsun gibisinden saçma sapan yorumlar yapıyor. Dini ve siyasi görüşüm eleştirilince de sinirleniyorum. Bizim insanımız genel olarak saygıdan bihaber.