Şu durumdan nasıl çıkacağım?

Karantina ile birlikte sürekli aynı yüzleri görmekten evde bir kaos ortamı olmasından bıktım. Uzun süredir depresyonda hissediyorum kendime acıyorum, istesem bile hayatıma yeni birilerini alamıyorum. Sosyal olarak hiçbir aktivitem , arayanım soranım yok. Her geçen gün yataktan kalkmakta zorlanıyorum bazen 30 dk tavana bakıp düşüncelere daldığım oluyor umutsuzluk ve gelecek kaygısı altında eziliyorum. Başka insanlarla iletişim kurmakta zorluk çekiyorum sanırım anksiyetem var. Şuanda çalışıp bir yerlere gelebilme potansiyelim var ama yine umutsuzum bu durum hiç geçmeyecek gibi geliyor. Kronik olarak mutsuz olmaktan bıktım eskiden kitap okurken zevk alırdım spor yaparken zevk alırdım artık alamıyorum. Geleceğimi düşünmeye bile korkuyorum ne yapacağım bilmiyorum. Boşluğa düşmüş gibiyim mal gibi bakıyorum etrafa hiçbir şey üzerinde uğraşılmaya değer gelmiyor. Sessizliğe boğuldukça daha da gömülüyorum umudum kalmadı. Bir sevgiliden ayrılma dolayısı ile veya benzeri bir durumla da üzgün değilim belki de içinde bulunduğum duruma bakıp kendime üzülüyorum. Mantıklı kararlar veremiyorum nereye kadar böyle gidecek hiç bilemiyorum.
Şu durumdan nasıl çıkacağım?
Cevapla