Bir insan acı çeke çeke mi güçlü olmayı öğrenir yoksa güçlü olduğu için mi o acıların üstesinden gelir? Evet ikisi birbiri ile bağlantılı ama ne düşünüyorsunuz bu konuda?
Acılar mı insanı güçlü yapar yoksa güçlü insanlar mı acılara dayanıklıdır?
Acılar insani güçlü yapan yegane unsurdur. Zaten bu yüzden güçlü insan olursun ve acılara dayanıklı olmaya başlarsın. Ama güçlü insan olabilmek kolay değildir, ilk başlarda çok acı çekersin, çok sabredersin. Bunlar insanı yontar ve güçlü durmayı, dik durmayı öğretir. Sonra da gelen acıları absorbe etmeyi öğrenirsin.
İkisi de doğru. Dediğin gibi insan acı çeke çeke güçlenir. Çünkü acı çekmek insanı olgunlaştırır. Hatta hayatında hiç en ufak bile acı çekmemiş insanın olgun olabileceğini düşünmüyorum. Bunun yanında güçlü insanlar acıların üstesinden daha iyi gelir ki onların da güçlü oluşu genetik mirastır. Yani ataları acı çekmiş ve üstesinden gelmiştir. Eğer gelemediyse kişi güçlü değil zayıf olarak dünyaya gelir ve çok daha fazla zorlanır.
Bi tane kitap vardı bununla ilgili okumadım ama aklıma geldi sanırım bundan bahsediyor "Seninle Başlamadı" Yani şimdi biz torunlarımıza zayıflıklarımızı bile miras bırakıyoruz🤦🏻♀️😂
Aynen, çok iyi kitaptır :) Evet aynı şekilde bize bırakılmışlar gibi. O yüzden aslında sadece kendimiz için kendi yaşamımız için değil gelecek için de kendimize iyi bakmalıyız :)
Acı, insanlari 2 şekilde egitir. Ya dağıtıp un ufak eder Ya da sertlestirir... Demirin sertlesmesi Dökümün dağılması gibi... Aciyi gören bünye... Kendisine uygun olan hali sergiler...
Her ikisi de olmalı çürük tuğla ile iyi harçsız sağlam duvar olmaz, iyi tuğla ve çimentosuz harç ile sağlam duvar olmaz. İkisi sağlam olursa darbelere karşı korunabilir.
Acılar insanı sertleştirir ve güçlü birisi yapar. Eskiden ağladığım şeylere şimdi hmm deyip geçiyorum. Sadece hedef odaklıyım. Yapamam dediğim çoğu şeyi yaparken buluyorum artık, eskiden zor gelen her şey artık gözümde çocuk oyuncağı gibi bir şey
İnsan beyni acıya zamanla alışkanlık gösterecek şekilde yaratılmıştır. Hiç acı çekmemiş bir insan ile zaman içinde çok fazla acı çeken insan bir olamaz. Bu da iki taraftan birini zayıf birini güçlü yapar.