Yaşadığınız hayatta sevgiye ne kadar yer var?

Sevgisiz yapamayacak kadar var. Hayvanlari sectigim arkadaşlarımı, çocuklarımı eşimi çok seviyorum. Sevgi doluyom. O kadar doluyum ki taşıyor bile. Taniyanlarin yorumları da bu yönde. Sevgisiz insanlara tahammülüm yok. Etrafim da benim gibi sevecen pozitif insanlarla dolu.

Bundan sonraki yaşamımda kendimden daha çok birine ne deger veririm ne severim ne bir başka şey yaparım yaşadığım onca şeyden sonra sevgi duygusunu o kadar Yitirdim ki öylesine güzel olan bir duygu bana o kadar boş O kadar anlamsız geliyor ki artık sadece Rabbimin canımı alacağı günü beklemek için yaşıyor gibiyim başka hiçbir şey yok

Sevmek insanın hücreleri icin bir gereksinim aslında! "Sevmek zorunda değilsin ama saygı duymayı öğrenmelisin" zamane anonimini bu yüzden tutmam hiç. Sevmeyi öğrenmek yaşamı anlayabilmek için işe başlamaktır.

Sevmek, kendi kendimizi büyülemektir; kendi kendimize yaptığımız bir büyü... O olmadan eksik değilsindir ama garip bi şekilde seni bütün yapan o'dur dedirten olgudur sevmek. Hayatın en büyük gerçeğidir... Anne gibi, kardeş gibi, baba gibi, sevgili gibi... Seversin işte...

Kesinlikle öyle İnsan önce Kendini sevmeli değer vermeli. Sonra Hayvanlara, Doğaya, Çiçeğe ve Böceğe. Bi insan kendini sevipte Hayvanı, Doğayı, Çiçeği ve Böceği sevmezse Kendini sevebileceğini düşünmüyorum ben...

Elde ettiğim sevgiyi kaybetmemek için çabalarım. Hayatım tam bir çabalar silsilesi. Nedensiz severken, nadensiz sevilemedim. Çabalar yordu ama kabullendim.

Yaşadığım hayatta sevgiye yer var sevgisiz hiçbir şey hiç kimse yaşayamaz.. Kendimi ve kişiliğimi seviyorum sevgisiz insanlardan kendimi uzak tutarım her daim insanın ruhunu çekiyorlar nekatifliğe..

Sevgi pıtırcığı bir insan olduğum için hayatımın merkezinde yer alıyor diyebilirim ☺️Neredeyse her şeyi sevgiyle kucaklayabilen bir yapım var 😅

Sevgi olmadan olmaz...
Sevsen neye yarar sevdiğim insan beni benim onu sevdigim gibi sevemedikten sonra...

Bütün hayatım aileme duyduğum sevgi.
Ama bütün bunlardan önce Rabbim'e olan sevgim, aşkım..
Tabi bütün âlemlerin peygamberi olan peygamberim..

Her alanında başkasının sevmesi ya da başkasını sevmek olmamada kendinizi seviyorsunuz zaten bu bile sevgidir sonuçta

Seviyorum diyenlerin kalbinden emin olamıyorum ki.
O yüzden de sevgiye filan yer yok, kimse sevmesin beni.