Kişilik & Karakter

Bunu nasıl yenebilirim, benim gibi olan var mı?

Evet arkadaslar, bazılarınızın mesajlardan az cok tanıdığı kişi ben Karamel :) Herkes gibi içimi dökmek istedim lütfen alay etmeyin. Ben biraz agresifim. Biraz genetiklikten biraz da hep insanlara sabretmekten ve içime atmaktan dolayı olduğunu sanıyorum. Kendimi bildim bileli içime atarım, ama artık direkt söylüyorum birçok şeyi. Mesela birisi bana birşey sordu değil mi, onu 2-3 kere anlattıktan sonra tekrar zamanla sormaya devam ederse sinirleniyorum... En yakınım dahi olsa bu böyle. Bazı şeylere ilk dakikadan sinirleniyorum. Benimle yaşayan kişiler sinir hastası olduğumu dahi düşünebilir. Eşim dahi... Bazen, benimle olmak istemediğini düşünüyorum. Sonra her zamanki gibi kendimle konuşuyorum. Hiçbir şey bilmiyorlar. Neden bu kadar agresif olduğumu, içimde neler yaşadığımı vs. Kafaya cok takan bir insanım. Ve bu cok zor birşey. Keşke hiç takmasam. Keşke geçmişimi unutabilsem. Bazen diyorum ki keşke hafıza kaybı yaşasam ve sadece son 2 seneyi hatırlasam. Bazı düsüncelerim beynimi yedi doymadı. Ve ben, tam olarak aradığımı hala bulmuş değilim. Kendim üzüldüğüm gibi çevremide üzüyormuş gibi hissediyorum. Kırıp döken bir insan değilim, hiçbir zaman olmadım. Ama sabrımın taşmaya yakın olduğu zamanlarda sivri dilli olabiliyorum. Hayatım eskiden aksiliklerle dolu olurdu. İlk zamanlar sabredemiyordum, sonra acayip alıştım. Sonra bir baktım herşey tıkır tıkır. E haliyle şaşırdım. Şimdi başa dönmüş gibi hissediyorum. Planlarım var, ama gerçekleşse bile yine de mutlu olamayacakmışım gibi geliyor. Ne mutlu olacak, ne mutlu edecekmişim gibi. Bu sayfada birçok yazı paylaştım, gerek gizliden gerek ismimle. Ve evet birçoğu içimden geçenlerdi, doğru olanlarda var. Ben, huy olarak iyi olmayı becerebilmiş olabilirim ama (arada sırada agrasifliğimi saymazsak ve tabi buradaki gizli hesabımı :). ). Kişisel eğitim olarak çok geliştirmemişim. Üniversite okudum bitti kurtuldum kafasına girmişim. Evlenmenin birazda sebepleri aile durumları. Biraz baskı altında büyüyenler ne demek istediğimi anlayacaklardır. Kimi dönem profesyonel yalancı da oldum, kimi dönem yatak arkadası. ( Not: para karşılığı filan değil... ) ama sanırım ben, beni sevenlerin tam istediği gibi birisi hiçbir zaman olamadım. Eşim acaba diyor mudur keşke söyle olsaymıs filan diye. Oysa ben onu kendi haliyle sevmiştim. Ama dediğim gibi, ben hiçbir zaman kimseye yetemedim. Zamanında birini sevdim, ama çok sevdim öyle böyle değil. Beni sevmedi, neden sevmedi bilmiyorum. Böyle bazen düsünürüm, o bile sevmediyse kim sevsin ki seni diyorum kendime. Sonra da gülüp geçiyorum kendime. Kabullenmişim yani herşeyi. Söyleyeceklerim bu kadar. Beni dinlediğiniz için teşekkür ederim. Lütfen küfür etmeyin, hepinizi seviyorum.
Güncellemeler
+1 yıl
Okuyamamanız sorun değil arkadaslar, sadece içimi dökmek istedim :)
Bunu nasıl yenebilirim, benim gibi olan var mı?
Cevapla
Üniversite Soruları Eğitim Soruları Sevgi Soruları