Babamın etkisi çok büyüktür. Kendisi bundan 12 yıl öncesinde benim hayatımı şekillendirdiğim nokta sadece spor üzerineydi ve kariyerli bir futbolcu olma yolunda ilerliyordum. Şampiyonluklar kazandım, kaptanlık pazu bantları taktım ve arkamda en büyük eksik destekçilerdi çünkü benimle ilgilenecek kimse yoktu babam çok yoğun bir çalışandı. Üniversite zamanım geldiğinde önümde 2 seçenek vardı ya transfer tekliflerini değerlendiricem ya da lisede okuduğum mesleği devam ettiricem. Üniversiteyi beden eğitimi öğretmenliği okumak istesem de sonrasında devlet kadrosuna girmem hiç kolay olmayacaktı. Ben kendisine sadece bir soru sordum ben sakatlanırsam tekrardan hayata tutunmam için bana bakabilecek misin? Oğlum ben sana bu halimle nasıl bakayım dedi ve ben lisedeki mesleğime devam ettim. Şu an 7 yıldır aynı şirket ve aynı sektörde çalışıyorum kendimi geliştirdim ve belirli bir kariyer sahibi oldum ve artık onlara yardım eden kişi benim, şimdi diyorum ki iyiki o zaman o soruyu sormuşum.
Her şeyden önce bir kader var ve sunulan bir yaşam. Sonrası seçimlerim doğru ya da yanlış. İyi veya kötü.. Ve inanç sisteminin de hayatımız üzerine oynadığı rolleri görmezden gelemeyiz. Bu bağlamda çok kolay gerçekleşebilecek bir şeyi ertelemek ya da vazgeçmek zorunda bırakan bir inanç ve mutlak bir güç var o da Allah. Sonrası, hukuk sistemi ve normlar. Caydırıcı, kanun koyucu tarafından koyulan normlar. Tercihler de genellikle bu iki süzgeçten geçerek yapılır. Yoksa insanın vicdani ve o ruh haline bırakılmış olsa her şey birçok şey buna göre şekillenirdi kanısındayım.
En çok kendimin etkisi büyük. Şu an bu konumda bulunma olma sebebimin en büyük nedeni şanssız olmam daha sonra ise yanlış kararlarım olması. Misal 3 sene önce yaptığım planlar ile şu anda bulunduğum konum, bir okyanusla çölün arasındaki farktan daha fazla. Fakat bunu iyi anlamda söylemiyorum. Bunu değiştirmek için yıllarca çabaladım ancak her seferinde bir şekilde direkten döndü. Şu anki rotamda düşünebileceğin her türlü engel mevcut. Umarım ki değişecek.
Küçükken başına buyruk, kafasının dikine giden, inatçı bir çocuktum. Anneme inatciligimdan çok çektirdim. Kızım yapma, etme, şöyle yap.. yok, dinlemedim.
Her şeyin en iyisini ben bilirim ya 😅 Her zaman zoru başarmayı hedefledim😳 Bu devamında da hep böyle oldu. Simdi'me kadar bu rotayı ben şekillendirdim. He annemi dinleseydim, dediğim anlar olmadı mı? Cooook😊
Ama düşe kalka yürüdüğüm her yolun sonunda, yorgundum, canım yanmıştı belki yine de çok şey öğrenmiştim. Hatalarimla, Kızgınlıklarimla, Kırgınlıklarımla, Pismanliklarimla öğrensem de Belki de bir şeyleri eninde sonunda başarmış olmanın mutluluğu...
seçimlerimin... öfkemin.. kırgınlıklarımın.. mutsuzluklarımın.. Sanırım her şeyden biraz pay var bu duruma gelmem de.. beni bu hale getirenlere teşekkür ediyorum..
Biraz kırgın biraz öfkeli biraz güvensiz.. olmamı çok değerli insanlara borçluyum
Anlamdır, onu çok örnek aldım zamanında ama şimdi o beni alıyor ☺️ Ailem benimle her zaman gurur duydu sadece iyi zamanlarımda değil kötü zamanlarımda beni hiç bir zaman üzmediler kurmadılar o yüzden ne olursa olsun pozitif düşünmeyi öğrendim ve bundan çok memnunum ❤️
Benim dayım etkili oldu. Küçüktüm, daha 12 yaşındaydım. Bana doğum günümde Simyacı kitabını hediye ederek, kitaplarla tanışmamı ve bu büyülü dünyaya adım atmamı sağladı. Okuduğum kitaplar, ilgi alanlarımın değişmesine ve şekillenmesine neden oldu. İlgi alanlarım değiştikçe, daha farklı türler okumaya yöneldim. Kısaca domino etkisi gibi kitap kitabı açtı ve okuduğum her kitapla önümde yeni bir ufuk açıldı. Bu etki halâ devam ediyor.
Ailemin ve biriktirdiğim iyi kalpli insanların bu ulvi yolculukta büyük katkıları olduğunu düşünüyorum. Farklı açılardan bakmayı, eleştirirken anlamayı, en güzeli yarğılamamayı başından beri kabullendim. Hayatımıza kabul ettiğimiz her yeni bir soluk iyi ve ya kötü armağanlarla gelir ve biz almak istediğimizi alırız. Hayatımızı kolaylaştıranlar rotamıza yön verirler aslında tüm anlatmak istediğim.
Hayat zorunlu bir yolculuk.. Başlangıçtan itibaren başımıza birbirinden bağımsız ve farklı olaylar geliyor ve bu şekilde büyümek nedir bunu öğreniyoruz.. Bazen insanlar bazen olaylar şekillendiriyor kişiliğimizi ve duygularımızı.. Sonuç itibarıyle bir ateş yanıyor bu ateşin kimi zaman içindeyiz kimi zaman etrafında.. Kimimiz yanarak öğreniyor bazı şeyleri kimi pişerek kimi de suya sabuna dokunmadan kenarından bile geçmeden.. Yaşadığım her duyguya minnettarım. Keyifli geceler.