Eğer konuşmaya alışmışsan birilerinin varlığını istersin. İstediğin olduğunda da isteğin gider. Çünkü ne istediğini bilmiyorsun aslında. Başka şeylerle uğraşmanı öneririm. Filmlere, kitaplara, dizilere sarmanı. İnsanlarla iletişimini mesafeye düşürdüğünde zaten fark etmeyecek senin için. Canın da sıkılmaz konuşsanda sıkılmaz.
Bana kalırsa yüreğinden ne geçiyor ve ne yapmak istiyorsan onu yapmalısın.. Kendini çekmek istiyorsan çekmeli, birileri ile iletişimde olmak istiyorsan olmalı.. Ama zinhar hiçbir şeyi ertelememelisin. Olmak istediğin gibi olmalı, güçlü görünmekten değil, içindeki " Ben" ne istiyor ise O'nu yapmalısın. Buradan bunu-şunu yap demek doğru olmaz. Ruhuna iyi gelen ne ise onun kararını verecek olan sen'sin.
Negatif ruh halinde olduğum zamanlar ara ara benimde öyle düşündüğüm oluyor. En iyisi vakit geçirecek bir hobi bulmak bana kalırsa. Sorunu görünce aklıma bu geldi... :d
Aahh sen bensin çok iyi anlıyorum seni ama içinden geldiğini hissedene kadar birileriyle konuşmaman senin için de karşı taraf için de daha iyi. Aksi takdirde konuşmayı kesmek gibi bir durumda kalıyorsun ve karşındaki insanın üzüldüğünü görüp sende üzülebiliyorsun ve bu da bu durumu daha da çıkılamaz bir hale sokuyor. Senin sadece kendine vakit ayırman gerekiyor bu süre içerisinde
Konuşma , içinden ne geliyorsa onu yap,, müzik dinle, bol bol dans et,, yoruldunmu , güzel bir kitap al,, yap kahveni,, köy çikolatayı yanına, sıkıntı mikinti kalmaz
Rica ederim,,, bak hayat kısa hepimiz için, sıkıntıya üzüntüye, fazla yer verme yaşamında,, düşünsene,2 yıl,3yil öncede sıkıntıların yokmuydu,, şu an onların ne olduğunu bile unutmadınmi,, yaşa doya doya hayatını,
@ZeynepFg ,,, ne yapacağını bilmeyen, kişinin aklına ilk geleni yapması, beklenir, kafasını dinlemesi , gerek, bellimi tartışmış biriyle ve üzülmüş, bu durumda, o kişinin sakinleşmek, olayları iyice düşünmesi gerekir, diye düşünüyorum,, sıkıntı halinde, hemen insanın birazda olsa başka şeylerle ilgilenmesi, en sağlıklı yöntem,
Ben hep bu moddayım ve çıkmak gibi bir niyetim yok. Çünkü hem bu huyumu çevreme aşılamış olduğum için, çok yazan ya da muhabbet eden yok. Ara ara konuşmalar oluyor o da kàfi.
Canın kimseyle konuşmak istemediğinden değil, konuşacak doğru kişiyi bulamadığından kaynaklanır o. Aynı kafa yapısına sahip insanı bulduğundan geceni gündüz edersin
Valla bende öyleyim. Özellikle uzun uzun dert dinleyip çözüm bulmaya çalışmak inanılmaz zor geliyor. Uzun uzun mesajlaşmalardan, sohbetlerden falan çok yoruldum ve aşırı sıkılıyorum.
Ben de öyle oluyorum. Yer geliyor moralim bozuluyor kimseyle konuşmak istemiyorum. Kafamı toplayınca bizimkilerle konuşuyorum. Moralsiz ve gerginken biriyle konuşursanız istemeden kalp kırabilirsiniz.
Etrafındaki insanların kalitesine bağlıdır senin konuşma isteyip istememin o yüzden çevremi değiştirmeye başla ki hayat enerjin de artsın böyle hayat geçmez
Aaaaaaa yapma ama. olur mu öyle şey hiç. insanları kendinden mahrum bırakma. başkalarıyla konuşurken ağzından çıkan kelimelerin tadını çıkart, keyfine bak.