Çocukken dedem babannem de bizimle kalırdı 6 sonradan kardeşimle 7 kişi olduk makinemiz yoktu annem elinde yıkadığı için bir akrabamız kışın bize getir makineye atarız demişti çamaşır yıkanmış annemle sepeti tuta tuta bize götütüyorduk kış ayı çamaşırlar ıslak yokuşu güç bela çıkıyoruz bir genç adam arkamızdan seslendi sepeti omzuna attığı gibi dik iki bölüm gibi yokuşu çıkardı o günü asla unutmadım hizmet sektörün de olan herkese ve diğer yardıma ihtiyacı olanlara yardım etmeyi çok severim
Eskiden herkesin yaptığı işin karşılığını aldığını sandığım için yardım etmezdim ama ekonomik bağımsızlık ayağına garsonluğa el attıktan sonra öyle olmadığını anlıyor insan :D Harcanan eforu kesinlikle karşılamayan ücretler söz konusu. O yüzden yüklerini azaltmak için elimden gelen her şeyi yapıp bırakabildiğim kadar tip bırakmaya da özen gösteriyorum artık.
Çocukları da öyle yetiştirdim, kaşık bıcaklar tabağa bardaklar servis tabağına dizilir yemeğe gittiğimizde. Görevli alır gider. Bu hem garsonun masamda geçirdiği zamanı kısaltıyor, sohbetimiz bölünmüyor hem de biraz olsun yardımcı olmuş oluyoruz.
Bende sadece ben boyleyim sanıyordum 😄 yemekten sonra evdeymisim gibi onumu toprliyor ve hersyi masanın bir ucuna koyuyorum yanımda ki ıslak mendilimle bütün masayı siliyorum aslında olmaması gerek bişi ama elimde değil yapıyorum 😒
Bence bu garsona yardım eden adamın güzelliğinden başka bir şey değil. Çünkü karşıdaki garson her ne kadar işini yapsa oturan insan az da olsa bir mahcup oluyor. Mahcup olmak ise kişinin karşıdakine olan saygısından olur.
Tam olarak soru iyi mi kotumusun se brn kotuyum. Seviyorum kotu olmayi ve ne yardim edecem isin bu sen yapacaksin derim. Ustune birde cay getir derim. İşi o. Kasmam yani o kadar.