Sezilerim zaten belli başlı fikirleri doğurur zihnimde. O sebeple pekte sormaya tenezzül etmem. Sorduysam da cevap beni sarsmaz. Daha çok birçok cevabı olan soru değil de sorunlar korkutur beni. Bunun çözümü daha meşakkatli bir yoldur zira.
Bu korkuyla insan bence yaşamamalı nereye kadar gider, korksak bile cevabını duyabilmek için sormalıyız. Bizi tedirgin de etse cevaplar üzse de öğrenip hayatımıza öyle devam etmeliyiz. Sormamız gerekeni sormazsak sonra pişmanlık yaşayabiliriz, o yüzden cevabı bizi üzecek bile olsa merak ettiğimiz soruları karşı tarafı bunaltmayacak derecede sorabilmeliyiz.
En kötü cevabı kendime verip sindirdikten sonra karşımdakine soruyorum benimki kadar kötü bir cevap vermediği için çok fazla sarsilmiyorum güzel bir cevap verirse mutluluğum iki katına çıkıyor zaten 😊
Cevabını duymaktan korktuğuma göre az çok bir fikrim vardır duyacağım şey hakkında. Bu yüzden çekinmem ve sorarım. Sonra da çözüm odaklı düşünürüz bir şekilde.
Burda kastettiğim cehalet duymak istemediğimiz şeyler hakkında soru sormamak. Ama aynı zamanda sormazsak ta şüpheyle yaşayamayız. Neyse iki taraftan da kötü😅😅