Ya bilmiyorum ama herkesle biraz tatlı diyaloğun olabilir ama bu samimiyet anlamına gelmez insan zaten herkesle samimi olursa ne bileyim bir yalancılığı vardır ya onun diye düşünüyorum. Pragmatist biri olması lazım galiba.
Bu soruya 2 türlü cevap verilebilir. Mevzu bahis olan kişi, belirli süre sonra samimiyet kurabiliyorsa, sorunu yoktur ve arkadaşlarını seçerken seçici davranıyordur. Lâkin hiç samimi olunmuyorsa bir sorunu olabilir.
Evet, eninde sonunda bir kişi ile olsa dahi paylaşmıyor olmak ağır gelmeye başlar. Bir sure sonra insanlara yaklasmamak tercih degil, zorunluluk gıbı gelir. Yaklaşırsanız zarar gorecekmıssınız gibidir. Ama aslında en azından o bir insan olmalı, derdini mutlugunu yargılamayacagından emin olarak paylastıgın.
Hayır, bşr sorum değil. Herkesle samimi olunacak diye bir kural yok. Bazen bir ağaçla ya da bşr uçurtma ile samimi olduğum kadar insanlarla samimi olamıyorum. Neden mi tamamen güven... Artık güveneceğim insanlara raslamıyorum
Bence bı sorun değildir, kafanin uyusamadigi bı insana denk gelmemissindir o kadar sana o samimiyeti verecek bı insanla karşılaşmamışsındır ya da guvensizlikle ilgili bir problemin vardır ama , kimseyle samimi olmamak bı sorun değildir 👍
Bence değil bende öyleyim. Kimseyle çok samimi olmam. Unutma birisi sizi yaramayacak a o en samimi olduğumuz kişi tarafından olur. o yüzden kimseye sırrımı vermem samimiyetlik kurmam 😁
Ben kuramıyorum mesela. İnsanlar sahte ikiyüzlü ve bu durum benim midemi bulandırıyor ö yüzden çevereme çok az insan alırım. Yani insanlar şaşırır birisiyle arkadaş olduğumda. Arkadaşıma sorarlar naptında yakın oldunuz diye
Ben ortaokulda kimseyle ciddi samimi değildim bir kişi hariç. Ve mutluydum hayat daha kolaydı başkalarını merak etmiyordum (acaba şu kız şimdi napıyo, emo acaba Şu an ne dusunuyo) demiyordum. Bence cok sorun degil.