Kimse kalmayınca etrafınızda , aslına kim kalır yanınızda?

İnsan kimse kalmayınca aslında kendine en yakın olanı bulur. Ne zaman kimse kalmadı o zaman kendine dönersin, gerçekleri görürsün. Hayatında hep birilerine bel bağlayanlar hayatı yalnız yaşayamayacağını düşünür, böyle düşündükçe daha çok birilerine bel bağlar. Ama bir gün bir bahaneyle onlar hayatından çıktığında birde bakar ki her şeyim dedikleri hiç olmuş, onların varlığında onlarsız hiçim derken derken, onların yokluğunda aslında her şeyim oluvermiş. Ama işte herke hiçimden herşeyime kolay ve sancısız geçemez.
Ne zaman ki hiçten hepe geçti o zaman anlar ki aslında etrafında olan aslında içinde olandır. Kendinde başkası yalandır.
Ama bu şu demek değil ki insan sonsuz yalnızlıkta kalmalı, hayatı bencilce yaşamalı.
İş kalabalıkların hem her şey hemde hiç bir şey olamadığını anlayıp yaşaya bilmekte.

Yalnızlık aslında Rabbe vuslattır, ona kavuşmaktır. Dünyadaki boş işleri bize gösterip asıl amacı unutmayın diyor. Amacı unutmayanlardan oluruz inşallah.