Sen hiç acılarına sığınmak durumunda kaldın mı, canını acıdığı halde insan neden bunu yapar?

Az önce bir arkadasin sorusuna cevap veridikten sonra kendimi buraya attim. Arkadaş kendini dusuneceksin bazen diyor insanlar sadece kendi dünyasına baktığı sürece "Tanımıyorum ben seni niye sohbet edeyim" "Kadın erkek ayrımcılığı " "Teknoloji dönemiyle kavramlara bürünen insanlar " olduğu sürece yaşadığımız acıları içimize atarız çünkü bunları anlatacak kişileri bulamayız değil onyargilarimizdan kurtulamayiz. Biz özgür değiliz acilarimiza sığınmak bizi ozgurlestirir mi? Sığınmak bizi bize hapseder.. Acı çekmek ozgurlukse eğer acı çekmeye devam edelim.. Muhabbet kusu düşünün kafesin içinde onun için kafeste olmak sizce özgürlük mu? O öyle sanıyor olabilir.. Onun dünyası sadece o kafes.. Bizim dünyamız sadce nicin acılara sığınmak olsun ki.. Çıkalım bu pencereden artık

acı vicdan v. b duyguları ziyadesi ile taşıyan insanlar içindir şahsen bir ajitasyon aracı kullanmaz doyasıya içimde yaşarım bildiğim bir şeyde artık başa çıkabiliyor olmam.. ama acırken acımıyor yapmam, kırılırken taş gibiyim yapamam, belli olur yinede burukluğum.. hüznüm.. kırgınlığım..çünkü insanım.. acı insana dairdir insanlığa dairdir ne mutlu acı duyabilenlere!!!

Neden çekiyoruz ki hayat bu mu? Sadece kapalı kutu gibi davranmamiz ve bir şeyleri sonradan öğrenmemiz insanların psikolojik olarak acı çekmesi gibisi yok vallahi. Neyse ki bu tip durumlara alışık olanlar artık insan da umursamazlık yapiyor. O yüzden herzaman güçlü olmak gibisi yok.

Sıginmak mi? kusura bakmayin ama bu durum yavas yavas mazosistlige donusuyor ne yazikki bizde ki mecnun ve leylalar ask acisii cekmeye bayilirlarrr.. Ya onlarin uzerine basip cigneyip daha yukariya tirmanirsin ya da enkazlarin altinda kalirsin..

Bir zamana kadar içinde yaşamaya alışınca geçen zaman diliminde daha kötüsünü görebileceğin bir şey kalmıyor ya da kalmayacak diye düşünüyorum. Az kaldı o halde özgür olmama kendinle yüzleşebildiğin kadarsın acılarında.

acilarinla yüzlesmezsen ayakta kalmayi örenemezsin her aci insana bir derstir aslinda hayata tutunma dersi adimini nasil atmasini nasil dik durmasini acilarimiz öğretir bize

Acı çekmek kolay olan. Acıya rağmen ilerlemek asıl mesele bu olsa gerek.