Prof. Dr. Nevzat Tarhan duygusal boşluğu bir vakuma benzetiyor. Çeşitli mecralarda ise Boşluk duygusu; olumlu ya da olumsuz hiçbir duygu hissetmemek, belirsizliğe tahammül edememek olarak tanımlanmakta. Bu ve buna benzer pek çok duygusal tahammülsüzlük problemi genel olarak hayatta bir amaç belirleyememekten kaynaklanmakta. Pek çok bilimsel tedavi yöntemi var elbette. Fakat ben sizin bu konudaki fikirlerinizi, tavsiyelerinizi merak ediyorum. Şimdiden cevaplarınız için teşekkür ederim. 😊
"Olumlu ya da olumsuz hiçbir duygu hissetmemek, belirsizliğe tahammül edememek."
Bence çok doğru. Boşluğa düştüğünde iyi, kötü her duyguya yabancılaşıyorsun. Hissizleşiyorsun. Belirsizlik de ayrı can sıkıyor. Buna ek olarak çaresizlikte duygusal bir boşluktur. Ve duygusal boşlukları ancak o boşluğa neden olan şeylerle doldurabilirsin.
Kötü hissetmeme neden olan insanları hayatımdan çıkarırak. Eskiden sevilmek için uğraşır bir çok beni üzen insanlar beni sevsin diye uğraşır üzülürdüm yalnız kalmayayım sosyal olayım diye uğraşırdım. Bu beni mutlu etmezdi sevmedigim insanları hayatımdan çıkarınca bir müddet yalnız kalınca duygusal boşluğu düştüm sanınca yeni insanlarla seni seven değer veren insanlar karşına illa çıkıyor kimsenin peşinden gitme bırak insanlar seni tanımak seni seviyorsa değer versin her şey karşılıklı güzel. Kaç milyon insan var her biri değişik karakterde bırak yalnız kal onca insan içinde sana benzeyen bir sürü insan vardır elbet ama yalnız kalcam diye seni üzen değer vermeyen insanlara katlanma hatta onlardan kurtul.
Duygusal boşluklarımı dolduramıyorum. Daha doğrusu o boşluğa bazı dönemler düşüyorum sonra geçiyor. Ama aslında o boşluk hep içimde aynı zamanda. Hani kalbin vardır ama varlığını ritmi değiştiği an hissedersin. O da öyle bir şey. Boşluk hep içimde ama sadece bazı dönemler hissediyorum. Gibi gibi.😂
Doldurmuyorum ki. Ya kendi hayal dünyamda yaşadığım şeyler oluyor ya da gerçek hayatımda bu durumu olabildiğince kaale almamaya çalışıyorum. İnsan hayatta mutlu olmasını bilince duygusal boşluğu da unutuyor doğrusu.
Nevzat Tarhana gram saygı duymuyorum. Söylediği şeyler bilimden uzak. Özellikle yaptığı kadınlara yönelik açıklamalar tamamen bilim insanı kafasından uzak. O yüzden bize yalnızca bilimle uğraşan beyinler gerek.