Bir şeyi yapmada korku mu daha motive edici, yoksa sevgi mi?

Merhaba,

Sanırım bu soruyu sorarken cevabını bilerek sordunuz. Herkese bir hatırlatma olsun diye.

Korku da tetikleyici olabilir sevgi de

Eğer ölüm tehlikesi ile karşı karşıyaysanız korku ile motive olmanız iyidir, hayatınızı kurtarır. Ölüm tehlikesi karşısında sevgi ile davranırsanız muhtemelen ölürsünüz. O anlarda korku faydalıdır.

Aslında korku sadece o anlarda faydalıdır. Bunun için bedenimizde bir sürü otonom sistem vardır, amigdala, sürüngen beyin, limbik sistem gibi. Hepsi bizi hayatta tutmak için tasarımızda var olan biyolojik mekanizmalardır. Bunlar kaç ya da savaş stratejisinden başka yol bilmezler. Yani ölümü bertaraf etmek için ya tehlikeden uzaklaş ya da onunla savaşarak onu yen. Başka yol bilmezler.

Bunun dışındaki her şey, hayatta kalmak'tan çok daha farklı, "yaşamak" amacıyla olacağı için sevgi ile yapılması gerekir. Eğer uç örnek vermek gerekirse, düşünsenize korku ile resim yapabilir misiniz? Bir şark besteleyebilir ya da bir çiçeği koklayabilir misiniz? Bunlar ancak sevgiyle, tutkuyla ve coşkuyla yapılabilecek eylemler.

Ama korku hayatın neredeyse her anını anlamsızca o kadar sarmış ki her şeyi ölüm korkusu ile özdeşleştirir olmuşuz. Beyaz yakalı patron kızmasın diye korkuyla çalışır, özel okul kazanamazsam diye çocuk korku içinde sınava hazırlanır. Bunun sonsuz örneği var. Oysa bunların hiçbirinin sonunda ölüm yok ki.

Çalışan coşkuyla çalışmalı, öğrenciler de tutkuyla sınava hazırlanmalı. Bunun da yolu kişinin kendisini derinden tanımasından kaynaklanır. Ölümsüz kimliğini keşfeden insan artık tüm korkulardan arınarak hayatın her anını sevgiyle deneyimler.

Daha detaylı bilgi ve deneyim için her zaman benimle profilimdeki linklerden irtibat kurabilirsiniz.

Sevgilerimle.