Hayatın Güzelliklerini görmek için neden bu kadar körüz?

Çünkü biz insanoğlu doyumsuzuz ne alırsak ondan daha iyisini istiyoruz başkalarına özeniyo kıskanıyoruz her şeyin daha iyisini kendimiz için isteyip bencillik yapıyoruz her zaman doyumsuzuz kısacası

Çünkü kaybettiğimiz zaman herşeyin kıymetini daha iyi anlıyoruz.
Nefes almak bize basit gelir ama bunu hastane odasında bir hastaya sorsan dünyanın en kiymetli şeyidir onun için.

Keza yürümekte öyle, ellerimizi kollarımızı kullanmakta.
Birşeylerin kıymetini anlamak için ondan yoksun ınsanlara bakmak lazım.
O kadar güzel şeyler sunmuş ki hayat bize ama bizim gözümüz hep yükseklerde...