İnsan yaşadığı müddetçe hatırlamakla yükümlü tutulacak bir hafızaya sahip iyi şeyleri hatırlıyor olmamızın bedeli olarak kötü anılarıda silemememizdir.. Ben unutmak istemem şayet yaşadığım her şey iyi ve ya kötü beni ben yapan sağlam durmamı sağlayan, ve tüm olumsuzlukların karşısında dirayet gösterebilen bir canlı isem hatırlamalıyım.. Unutmayı istemek acizlik göstergesidir kaçış bana göre değil savaş ise var olduğum sürece her daim..
Bu görseli unutmak isterdim; travmalarım, hatalarım başıma gelmiş kötü şeyler bana bir şeyler öğretebilir ama bu görsel... Bu görsel sadece beni lanetler.
Beni ben yapan o hafizamdaki seyler iyi kötu ne varsa hepsi gelismemi hayata devam etmemi bir şeyleri başarmamı bir şeylerin üstesinden gelmemi sağladı dolasiyla ben bir şeyi silmezdim O yüzden kötü can acitan acilarimi silmek istemem acı cekerken nasil toparlanacagimi unutmamak icin Guzel anilari silmek istemem mutsuz oldugumda o anlari dusunup mutlu olmak icin öyle işte..
Neyi sildirirsen sildir yine onune gelecek ve sen yine yapacaksin belki merak edip. Gerek yok insan yaptigi hatalarla yuesmeyi ogrenmeli boylesi hem daha zevkli.
Aslında beyin o kadar akıllı ki, ruha iyi gelmeyeni unutmakta zorlanmaz ama tekrar tekrar o konularla ilgili duyguları taze tutarak unutmasına izin vermeyiz. Unutmak istediğim yok, bebekliğimi hatırlamak isterdim aksine.