Çevresinde bir sürü insanı sırf yalnız gözükmesin diye tutan o kadar çok kişi var ki... İlgi aşığı mı yoksa gösteriş düşkünü mü nasıl desem bilemiyorum fakat ben her insanın kendi ayakları üzerinde, diğerlerinden bağımsız yaşayabileceğine ve hayatta kalması için sahte kalabalıklara ihtiyacı olmadığına inanıyorum. Etrafımda bir sürü sahte dostu bulunduracağıma, kendi yalnızlığımla baş başa kalırım çok daha iyi, diyorum ben.Peki siz kaliteli bir yalnızlığı mı, yoksa sahte bir kalabalığı mı tercih edersiniz?
Kaliteli bir yalnızlığı mı, yoksa sahte bir kalabalığı mı tercih edersiniz?
Her zaman kaliteli bir yalnızlığı tercih ettim; hala da ediyorum. Amacım yalnızlık olmasa da, sahte bir kalabalıktansa yalnız kalmak bana daha cazip gelir. Yalnız kalmaktan ve yalnız olmaktan korkmam. Yalnız kalmaktansa çevresinde kim olursa olsun sürekli bazı insanlar olsun isteyen kişilerin, yalnızlıklarından bilerek kaçtıklarını düşünüyorum. Belki kendi içlerinde yüzleşmek istemedikleri bir şeyler var. Kendileriyle başbaşa kaldıklarında öyle bomboş hissediyorlar ki bu boşluğu sahte bir kalabalıkla doldurmak istiyorlar. Ama yalnızlıktan korkmayanlar ise, kendi içlerindeki dünyanın derinliklerinde o kadar çok şey buluyorlar ki kendileriyle oldukları zaman asla sıkılmıyorlar.
Kaliteli yalnızlık daha iyidir fakat yalnız da hayat geçmiyor. Etrafında biraz kalabalık olması iyidir. Günümüzde zaten sahte olmayan, samimi insan çok az kaldı. Yeri geldiğinde maalesef ki onlara bile ihtiyacımız olabiliyor.
Güzel bir tercihtir yalnız kalmak. Kaliteli bir yalnızlık; sadece istediklerimi yapmak ve hiçbir dayatma, zorunluluk olmadan an'ın tadını çıkarmak olsa gerek. Yalnız kalmak, harika bir eylem. Hele ki içimde sadece "ben" olduktan sonra ve arınmışken tüm dert ve tasalardan...
İnsan yalnızlığı kendi isteği ile bile yaşasa bir süre bıkar o yalnızlık kaliteli olmaktan çıkar böyle düşünüyorum gönül isterki hiç kimse o hissi yaşamasın :)