Hayatımı bok ettim bu hayatı yaşayamıyorum?

Arkadaşlar ben aşırı derecede tutucu ve eğitimsiz bir ailede büyüdüm kabaca yobaz bir ailede. Dışarıya cikmama izin verilmezdi surekli baski altindaydim elalem ne der diye cok cok kucuk yasta zorla kapatildim cocuklugumu hic yasayamadim her seyden yoksun buyudum kendimi her zaman degersiz hissettim. Ailem bana kız oldugum icin onem vermezdi pek ev isi yapardim koyde calisirdim. Istedigim puani alinca sevinmistim istedigim liseye gitmek icin ama babam gondermedi erkeklerle okumam dogru olmazmis. Kiz lisesine verdi lise cok kotuydu ilk donem sadece ben takdir almistim ogretmenim babama kizinizi alin bu okuldan demisti ben cok aglamistim aklina ogretmenlerinmi giriyor demisti. Bir gun cok agladigimda gamam demisti ama sonra yok demisti. Cok uzulmustum. O gunden sonra derslerimi saldim calismadim karnemde bir vardi bir suru zorla imam hatip okudum. Hep arkadaslarima heves ederdim aileleriyle cok iyiler diye benim babam surekli agresif bir guler yuz gostermezdi hep baski hep baski. Sosyal hayat desen hic yok. Lise aonra ilceye tasindik bir gun markete ciktigimda bile kizmisti babam. Neyse boyle gecti gunler ama ben hep kendimi eksik hissediyordum. Ozguvenim hic yok. Bir sekilde universiteyi kazandim. Tabiki yasadigimiz sehirde. Cok sevinmistim artik ozgur hissediyordum kendimi. Farkli biri olacaktim. Insan muamelesi gorecektim. Gel gorki oyle olmadi univeraitede hic akli basinda bir kiz olmadim cok hatalar yaptim ama hep merakimdan. Hep birine asik oldugumu dusunuyordum kendimi degerli hissetmek icin. Iki yil oldu universitede bakiyorumda bok gibi gecmis. Kendimi cok kotu durumlara dusurmusum. Arkadaslarima bakiyorum akli basinda duzgun kizlar. Kendimden utaniyorum. Onlar hayatlari boyunca insan muamelesi gormusler. Ben hep eziklenmisim. Hep yapamazsin edemezsinle buyumusum. Arkadaslarim o kadar hanim hanimcik kizlarki heves ediyorum onlara. Zaten iki tane arkadasim var onlarda universiteden. Her neyse oyle boyle bu bugune geldim universite uce gectim. Simdi dusunuyorum hayatim o kadar kotu gecmiski faydali hic bir sey yok. Insan iliskilerim sifir. Agresif biri oldugum icin hic sevilmedim ama bu agresiflik icimdeki bosluktan kaynaklaniyor. Simdi nasil yapmali ne yapmali bilmiyorum. Hergun dua ediyorum olmek icin bu kadar kotu bir hayat yasadigim icin. Tabiki benimde hatalarim var hemde cok en cokta kendime kiziyorum zaten o yuzden olmek istiyorum kendimi cok degersiz hissediyorum. Sizce ne yapmaliyim?