Ben bu hayatı yaşamak istemiyorum artık yaşamak zorunda mıyım?

çok adaletsiz bir dünyada yaşıyoruz hiç yaşamaya devam edip de ileride sahip olacağım saçma sapan kocayı çekmek çocuk bakmak ev almak parayı ay sonuna yetiştirmek gibi uğraşlar veresim yok

kendimden korkuyorum yanlış bişey yapabilirim bir gün

herşey. bu ara çok ayarsız davranmaya başladım zaten yıllarca korumaya çalıştığım bir çok şeyi bozuk para gibi harcayacak duruma geldim fazla umursamazım umursadım da ne oldu?

23 olucam az kaldı. fazla yalnız kaldım fazla düşünecek zamanım oldu kendimi çok dinledim. aynanın karşısında kendimle konuştuğum zamanlar da oldu. alkolün dibine vurduğum zamanlar da oldu. bir de öyle dinledim kendimi. yani başka birisiyken... hayat gerçekten güzelliklerle dolu olabilir yaşamayı biliyorsan. ama ben yaşamayı bilmiyorum ki. hayatım öteki dünyaya giden bileti satan gişenin önünde bilet beklermiş gibi geçiyor. beklentilerim oldu, denedim de, hırslandım da zamanında. ama başaramadım işler umduğum gibi gitmedi. yazsam daha yazarım ama düşüncelerimin tekrar beni rahatsız etmesini istemiyorum artık.

çirkinim ya da değilim... aynalara bakmayı sevmiyorsam kendi perspektifimden çirkinim demektir... olay da zaten o değil hayatım yaşanılası değil.

para değil param idare eder ama olmasa da olurdu tolere ederdim. ilgi sevgi sevmek ve sevdiğim insanların yanımda olması eğlence duygu mutluluk acı öfke. bunlar eksik işte

böyle arkadaşlar OLMASA DA OLUR