Yenilgi beni kabullenmiyor ki, ben yenilgiyi kabul edeyim.
İşkence altında itiraf etmek zorunda olan mahkumuz biz, ama etmiyoruz. Edemiyoruz. Genlerimizde yok. Çektiğimiz bu işkencelerin nedeni budur. Ya müsade et ey hayat, varıp yoluma gideyim, ya da en zaferlere sal beni, kanıp yoluna öleyim.
Oyunda yenilceğimi bile bile de olsa savaşırım, belki hafife alır da şaşırtırım 1 hamleyle işi tersine çeviririm sfjs :D ki çok kazandığım olmuştur böyle
Hayata yenik düştüğümü kabullendim kabullenmesine de hala gönderiyor acıları zalım şey
Kimseyle hayatı bir oyun olarak görüp, mücadele etmem. Hayat, bir oyun değildir! Bu sarmaldan kurtulmak için yapılacak tek hamle oyun oynamayı reddetmektir; çünkü hayat ciddi bir iştir; oyuna gelmez.
Evet, kabullenirim. Bu hayatta kazanmak da var, kaybetmek de. Her yenilgiye itiraz edersem hiçbir zaman oyunun kazananı olamam. Çünkü kazanmak için illa ki o oyunda galip gelmem şart değil. Yenilgiyi kabullenmek de bir zaferdir.
İşim konusunda yenilgi diye bir kelime kabulüm olamaz. Ama bir çok alanda kendimi üzmemek ve aşırı hırs ile körelmemek adına kabulleneceğim durumlar olabilir, aksi beni yorar.