Ben gereksiz miyim ezik miyim? Boşa mı yaşıyorum?

Ben dışardan korkuyorum özgüvenim de yok ve insanlardan çekiniyorum utanıyorum maalesef bu yaşıma kadar bu sorunları istesem de aşamadım aşabileceğimi de sanmıyorum çocukluğumdan belliydi zaten ben benim ezik olduğum

Çok hayal kurdum hiçbiri gerçekleşmedi aşık almadım aşık olmaya özgüvenim cesaretim yok kimseyi de sevemem beni de kimse sevmedi sevmez de zaten

Bilmiyorum bu yaşıma kadar hiç sevmedim sevilmedim aşık olmadı bana da aşık olan olmadı demekki sevilmeyi hak etmedik hak etmiyorum

Umudum vardı ama olmadı çok inandım çok umut ettim ama olmadı olmuyor güçsüzüm zayıfım yetersizim

30 yaşıma kadar istesem de düzelemedim değişemedim bu yaştan sonra da çok daha zor herkes 15 18 yaşlarında değişiyor düzeliyor

Ben hayatı hiç tutamadım hayata hiç tutunamadım çocukluğumdan belliydi zaten benim bu halim yani çocukken de aynıydım ergenlikte daha beterdim gençliğim de daha beterdim resmen ölüden farkım yok yaşamayı beceremiyorum maalesef

Ama gerçeklerle yüzleşiyorum bunlar gerçek yani ben kendimle hayatımla hesaplaşıyorum senelerdir bu boşlukta savruluyorum ama bir sonuca varamıyorum

İnsan her hâline şükreder o farklı bir konu ben bu taşıma kadar yapmam yaşamam başarmam kazanmam gereken hiçbir şeyi gerçekleştiremedim herkes genç yaşta ya oluyor ya çalışıyor ya geziyor ya sevgili oluyor biseyler yapıyor yaşıyor ama ben hiçbir ama hiçbir şey yapamadım yaşayamadım ve hala aynıyım ölü gibiyim ot gibi yaşıyorum sorun bu

Genç yaşta yapamadıysam bu yaştan sonra daha zor gençken yapamadıysam bu yaştan sonra hiç yapamam

Evet 15 sene önce de böyle düşünüyordum

Bana neden siz diye hitap ediyorsun ki ben bir birey değilim o saygıyı hak etmiyorum

Adam kendini tatmin ediyor haha

Bunun tedavisi yok