Sizce ben boşa mı yaşıyorum?

Ben 10 15 senedir çalışmak istedim ama hiç çalışamadım hiç iş bulamadım mesleğim yok bu yaşıma kadar işsiz eve kapalı asosyal yaşadım bu yaştan sonra da iş bulamam zaten yaşlandım

10 lu yaşlarım 20 'li yaşlarım bomboş evde geçti hiç çalışamadan sosyal olamadan gezemeden hep eve kapalı asosyal yaşadım gençliğimin en güzel yaşları heba oldu psikolojim berbat

5 10 15 20 sene önce de boyle dert yanıyordum ama hep aynıydım hiç değişemedim istesem de değişemedim değişemiyorum olmuyor evden çıkamıyorum hayata atılamıyorum sosyal olamıyorum çalışmaktan korkuyorum özgüvenim yok çekingen biriyim

Benim hiç arkadaşım yok çevrem yok ben maalesef çalışmaya korkuyorum dışarı bile çıkamıyorum korkuyorum senelerdir evden çıkmıyorum gençliğim tamamen eve kapalı işsiz geçti hiç çalışmadım çünkü çalışmaktan korkuyorum ben

Ben çocukluğumdan belli çekingen utangaç sessiz pasif özgüvensiz asosyal içe dönük zayıf güçsüz başarısız korkak biriyim hiç özgüven kazanamadım bu yaşıma kadar evde durdum dışarı çıkamadım hayata atılamadım herkes 18 yaşında çalışmaya başladı ben 15 20 25 yaşında hep evde durusm bir askere gittim geldim 8 sene oldu 8 senedir de hep evdeyim hiç dışarı çıkmadım çalışmadım gezmedim dışarı çıkamıyorum korkuyorum

Gençliğimin en güzel yaşları böyle geçti hayatı gençliği kaçırdım dışarı çıkmaya korkuyorum cesaretim özgüvenim yok alışmadım pasif kaldım kendimi aşamadım dışarda utanıyorum çekiniyorum kendime özgüvenim yok dış görünüşüme özgüvenim yok insanlarsan çekiniyorum yani korkuyorum işte dışardan insanlardan

Ben kimseyle konuşmam utanıyorum hiç arkadaşım bile yok akrabaları da tanımam etmem çok zayıfım cılızım 50 kılıyım çocukluğumdan belli dış görünüşüme özgüvenimözgüvenimutanarak çekinerek yaşadım kendimi hep eve kapattım kişiliğim böyle değişmiyor

Ben çocukluğumdan belli böyleyim maalesef istesem de değişemedim kişiliğim böyle benim

15 20 25 yaşlarında da aynıydım 30 lu yaşlarım da da aynıyım maalesef bu yaşıma kadar eve kapalı asosyal yaşadım demekki dışarı çıkamıyorum ben zaten halâ korkuyorum özgüvenim yok

Geçmişimi kaybettim 30 senem heba oldu çöp oldu hicbir şey yaşayamadan geçti şimdi de aynı yaşıyorum bu gidişle geleceğim olmayacak gibi intihar ederim herhalde

Senelerdir psikolojim bozuk bunalımdan depresyondan hiç çıkamadım yani psikolojikmen çöktüm

Çocukluğumdan belli değişmek istiyorum senelerdir istiyorum ama maalesef istesem de hiç değişemedim

15 20 25 yaşlarında hep istedim gençliğimi yaşamak çalışmak para kazanmak gezmek eğlenmek arkadaş edinmek sevgili bulmak mutlu olmak kendime biseyler almak sinemaya gitmek araba sürmek tatile gitmek yüzmek ne biliyim hiçbirini yapamadım işte yapamıyorum senelerdir yapmak istesem de yapamadım

15 18 20 li yaşlarında neden yapamadım o zaman o yaşlarda da istiyordum çalışmak gezmek sosyal olmak evden çıkmak ama olmadı yapamadım kendimi aşamadım açılamadım bu yaşta halâ yapamıyorum daha da zorlaştı herşey

Bende agorafobi sosyalfobi ergofobi var çekingen kişilik bozukluğu var özgüvensiz korkak biriyim kişiliğim olismmais gelişmemiş evcilik dışardan hayattan korkuyorum işte ne yapıyım sokaktan dışarda havadan gezmekten toplumdan korkuyorum

Balkona çıkmaya bile cekiniyorum korkuyorum utanıyorum çıksam bile kendimi gizliyorum aşağı falan bakamıyorum her yer bina karşımda evler var herkes beni görür diye utanıyorum

Kişilik olarak utangaçım çekingenim bu değişmedi çocukluktan belli böyleyim maalesef değişmez bu durum

Ben böyleyim işte çocukluktan belli böyleyim kişilik yapım böyle ben utangaç çekingen özgüvensiz pasif korkak biriyim açılamadım böyle kapalı kaldım içime

Sana basit kolay geliyor ama bana öyle değil ben senelerdir böyleyim bu tamamen kişilikten kaynaklı yani utanıyorum çekiniyorum bu yapısal bir sorun bence

Ben senin kadar güçlü cesur özgüvenli başarılı kişilikli değilim sonuçta gençliğimi eve kapalı asosyal geçirdim bu normal değil 10 15 sene önce de boyle istesem de olmuyordu halâ olmuyor yapamıyorum

Bu bana çok zor geliyor maalesef sokağa çıkamayan birinden ne beklersin ki balkonda bile utanan çekinen biriyim bence benim durum vahim

Bu bir hastalık gibi yaşamayan anlayamaz bilemez

Ben kendimi eksik yetersiz güçsüz zayıf görüyorum öyleyim zaten ben hayatımda hicbir şey yaşayamadım başaramadım kazanamadım 30 senem boşa geçti ben bu yaşıma kadar hep inandım değişirim dedim ama olmadı artık bu yaştan sonra kabulleniyorum bu halimi

Mesela sevgilim olmuş bu bir başarı herkes hayatta genç yaşta biseyler yaşıyor başarıyor tecrübe ediniyor ama ben hicbir şey yaşayamadım hiç tecrübem yok hiç sevgilim bile olmadı hayata dair hicbir şey bilmiyorum yaşamadım

Sevgilin

Ama hepsi bir tecrübe bende hicbir tecrübe deneyim yok ot gibi yaşıyorum hayatı

Geç kaldım herkes genç yaşta tecrübe ediyor herşeyi ben yaşlandım geç kaldım herşeye

Herkes 10 lu 20 li yaşlarında neler yaşıyor gençliğini dolu dolu yaşıyor ben 10 lu 20 'li yaşlarım yaşayamadan 30 lara geldim geç kaldım tabi hayata

Geçmişim yok temelim yok yani geleceğim nasıl olsun hayatı kaçırdım hayata geç kaldım bu bir gerçek her kaldım eksik kaldım yetersiz kaldım güçsüz kaldım gençliğim böyle geçmiş yetişkin yaştayım ama bir birey değilim

Ben mutlu olmayı hak etmiyorum hak etmedim de zaten ben toplumda yeri olmayan bir insanın bir birey olamadım maalesef herşeyin farkındayım ben kendimi hayatımı herşeyi görüyorum gerçekler bunlar

Mutlu olmayı hak etmiyorum çünkü bu yaşıma kadar hiç mutlu olamadım hiç sevilmedim sevgilim olmadı bunu herkes yaşadı ben yaşamadım demekki ben bunu bile hak etmedim hak etmiyorum sevilmeyi adam değilim birey değilim demekki

İlkokul ortaokul lise okudum bir sürü kız vardı okulda ama tek benim sevgilim olmadı okul hayatım boyunca

Arkadaşım yok benim olmadı arkadaşım çevrem hiç kız bile tanımadım

Yok ben kimseyi tanımam etmem arkadaşım çevrem olmadı 1 tane bile arkadaşım yok maalesef senelerdir kimseyi tanımadım okulda sessiz çekingen biriydim zaten kimseyle konuşmadım kimse de benle konuşmadı

Yapamam utanırım ben halimden bu yaşta işsiz asosyal bekar hiç çalışmamış hayatı görmemiş cahil özgüvensiz biri olduğum için utanıyorum yaşıtlarım hep evlendi bile

Hayır yapamam bunu maalesef ben okulda bile kimseyle konuşamadım arkadaşlık kuramadım şimdi hiç yapamam

Hayır ben yakındakilere kendimi belli edemem yayılır benim bu halim sonra adım çıkar ben kendimi tanımadığım insanlara açıyorum kendimi yazarak ifade ediyorum sadece

Hayır bunu yapamam bu imkansız

Bunu yapamam beni ölmüş sanıyordur zaten tanıyan bilen herkes çünkü senelerdir okuldan sonra hep eve kapalı yaşadım

Hayattan bezim iyice heves istek kalmadı kendimi hayata çok geç kalmış ger kalmış eksik yetersiz hissediyorum boşluktayım kendimi saldım iyice

Sen bu yaşında benden daha çok yaşadın gördün tanıdın deneyimledin hayatı yaşıtlarım zaten neler yaşadı neler gördü ben 0 dan ibaretim geri kaldım geç kaldım eksik kaldım işte neyse ben çıkıyorum iyi geceler

Artık çok geç ben kaybettim bu hayatı maalesef

Ben mutlu olmayı hak etmiyorum bunun farkındayım

Senelerdir mutsuzum hiç mutlu olamıyorum olamadım demekki hak etmiyorum

Tamam da bana kolay gelmiyor ben 15 sene önce de aynıydım bu yaşta halâ aynıyım demekki değişmiyor istesem de mutlu olamadım olamıyorum istesem de değişemedim değişemiyorum maalesef yaşamayı beceremedim beceremiyorum

Ben çocukluğumdan belli böyleyim çocukken de ergenlikte de gençlikte de mutsuz üzgün biriydim halâ aynıyım hep hayattan bezmiş halde oldum yani yaşamayı hiç ama hiç beceremedim yaşamayı bilmiyorum ben

Ben kilo alamam yapım böyle benim çocukken de cılızdım bu yaşıma kadar cılız yaşadım kilo alamadım alamıyorum dia görünüşten kaybettim zaten kişilikten de kaybediyorum ben her yönden kaybediyorum bu hayatı

Mutlu olacağımı düşünmüyorum benim ne işim olur ne sosyal hayatım olur ne de sevgilim hiçbiri olmaz sanmıyorum

Bu yaşıma kadar yaşamayı beceremedim bu yaştan sonra da ne yapacağımı nerden nasıl başlayacağımı bilmiyorum

Adım atamıyorum korkuyorum

Senelerdir içimde kaldı zaten artik hayattan beklentim kalmadi gibi bezdim iyice mutsuz yaşamaya alıştım heves istek yok kendimden bile bezdim

Bu yaşıma kadar kendime de aileme de faydam hayrım olmadı belki ailemde anladı artık benden adam olmayacağını işimin eşimin olmayacağını

Artık çok geç

Bilmiyorum ya off hayattan bezdim ben

Gençliğim boşa geçmiş ona yanıyorum ben

Çok şey kaçırdım zaten hayatı kaçırdım gençliği kaçırdım

Senelerdir Insanlara gençlere imrenerek yaşadım 10 15 sene önce de imreniyorum hâlâ imreniyorum genç yaşta çalışanlara gezenlere sevgilisi olanlara hiçbirini yapamadım gençken yapamadığım için çok üzülüyorum

Gençliğimde hiçbir şey yaşayamadım bu yaştan sonra da anlamı kalmadı zaten yaşlanmışım çok şey kaçırdım maalesef telafisi yok

Herkes 15 20 25 yaşlarında yaşıyor böyle şeyler gençliğin en güzel yaşlarında yaşıyorlar ama ben yaşayamadım 30 dan sonra da herşey çok daha zorlaştı

Herkes genç yaşta 15 18 20 25 yaşlarında çalışıyor geziyor hayatı görüyor sosyal oluyor okuyor meslek ediniyor tecrübe deneyim kazanıyor sevgilisi oluyor herşeyi yaşayıp görüyorlar ben hiçbirini yaşayamadan 30 lara geldim 0 dan ibaretim

Bu yaştan sonra çıksam bile neye yarar gençliğimi kaçırdım gençliğimi hiç yaşayamadım en güzel yaşlarım evde boşa geçti çok kayıptayim artık hayattan bezmiş gibiyim heves kalmadı istek kalmadı boşa geçen gençliğime yanıyor içim

Ama en güzel en yaşanılası 10 lu 20 'li yaşlarım boşa geçti bu büyük bir kayıp

Ya herkes 15 20 25 yaşlarında yaşıyor herşeyi sevgili olmak çalışmak gezmek eğlenmek sosyal olmak hayatı yaşamak görmek herşeyi o yaşlarda yaşıyor herkes ama ben o yaşlarda hicbir şey yaşayamadım 30 dan sonra kendimi yaşlanmış hissediyorum gençliğimi hiç yaşayamadan yaşlandım aşk acısı madem kötü o zaman neden herkesin sevgilisi oldu oluyor demekki güzel bir duygu mutluluk veriyor insana

Bu yaşıma kadar sevgilim olmadıysa zaten bu yaştan sonra da olmaz yaşıtlarım hep evli ya da ayrılmış ya da sevgilisi vardır maalesef geç kaldım sevgili bulmak için zaten beni kimse sevmez sanmıyorum ondan umudumu kestim benim tek beklentim var hayattan o da işim olsa yeter ne sosyal hayat ne arkadaş çevre ne de sevgilisi hiçbirini istemiyor gibiyim sadece para kazanmak için çalışmak için bir işim olsa yeter herhalde başka da bisey istemiyorum ama iş bulmam çok zor benim bu yaştan sonra

Artık hayattan bezdim ama mutlu olacağımı da hiç düşünmüyorum ne işim ne sevgilim ne sosyal hayatım olacağını sanmıyorum 10 15 senedir istedim de ne oldu hiçbiri olmadı bu yaştan sonra da çok zor olmuyor işte demekki bende böyleyim benim de hayatım böyle yapacak bişey yoktur belki de zaten 31 yaşındayım az değil artık pek genç sayılmam 18 20 yaşındakiler dururken beni mi işe alacaklar

Cesaret özgüven olmadan nasıl yapıyım çekingen utangaç pasif halimle nasıl yapıyım yapamam

Sağol herşey için ama ben maalesef yapamıcam adım atamicam

Evet 31 yaşına kadar böyle yaşadıysam bu yaştan sonra da böyle devam eder hayatım herhalde

Şikâyet ediyorum çünkü senelerdir mutsuzum psikolojik destek almaya gerek yok kişiliğim böyle benim

Yapamadım yapamıyorum

15 18 20 25 yaşlarında yapmak yaşamak istiyordum olmadı bu yaştan sonra heves istek kalmadı bende zaten psikolojikmen çöktüm boşver ya konuşmanın sonu yok ben değişemiyorum maalesef zamanında yazık bana cevap yazarak vaktini boşa harcıyorsun

Dediklerini yapamadım yapamıyorum görüyorsun işte

Evden çyokçk korkunç dışarıdan korkuyorum en başa döndük yine

Evden çıkmak korkunç

Adım atamıyorum ben maalesef 10 15 20 sene önce de böyleydim diyorum 25 20 da da böyleydim 31 oldum halâ aynıyım demekki bir değişmeyecek ben buna mahkumum böyle gelmiş böyle gidicem mutsuz hicbir şey yaşamadan olup gidicem demekki böyle yaşicam hayati

Yıkamıyorum kendimi aşamıyorum açıklamıyorum pasif kaldım her yönden bu değişmeyecek bunun farkındayım

Arkadaşım yok benim kimseyi tanımam kimse de beni tanımaz tanımadığım arkadaşım olmayan birine neden mesaj atıyım

Benim lisede hiç arkadaşım olmadı okul hayatımda hep sessiz pasif biriydim kimseyle arkadaş olamadım kimseyle tanışmadım konuşmadım hep sıramda sessizce oturdum eve geldim öyle geçti okul hayatım

Hayır konuşmadım sessizdim hep

Evet ailem senelerdir bana hep iş bul çalış sosyal ol arkadaş edin kız bul evlen falan dedi hâlâ diyor ama ben hiç yapamadım halâ yapamıyorum benden adam olmaz ya ailem beni halâ koymuyor evden valla ben yaşamayı beceremedim beceremiyorum ortada kaldım böyle neyse ben çıkıyorum iyi geceler

Çocukken de böyleydim ben evden okula okuldan eve öyle geçti çocukluk lise bitince de tamamen eve kapandım sadece askere gittim 21 yaşında 15 ay yaptım geldim 8 9 sene oldu geleli hep evdeyim yani hiç çıkmıyorum dışarı

Evet utanırım ben öyle cama balkona çıkmaya neyse ben çıkıyorum iyi geceler

Ben çocukluğumdan belli böyleyim çocukluğumda ergenliğimde gençliğimde kendini aşamadım açılamadım pasif kapanık kaldım sosyal olamadım cesaret özgüven kazanamadım kendimi hep eve kapattım hayata atılamadım ömrümün yarısı evde geçti 10 15 senedir bende her genç gibi çalışmak para kazanmak sosyal olmak gezmek eğlenmek istedim ama yapamadım olmadı beceremedim sevgilim olsun istedim o da hiç olmadı genç yaşta olmadıysa bu yaştan sonra da hiç olmaz geç kaldım geri kaldım her şeye