Tahammül sınırınız ne durumda?

Soru kategorisi "değişimi için" sisteme ( @KızlarSoruyor ) mesaj atıp gerekli kategorinin "Kişilik & Karakter" olması gerektiğini bildirebilir ve işlemlerin yapılmasını talep edebilirsin. Konumuz tahammül madem; artık sınırlarına "zerre hoşlanılmayan, bedbaht, ayak takımından oluşan" mülteciler yerleşmiş devletler gibiyim. Kimseye tahammülüm kalmadı demeyeceğim, bazı güruhlara katlanamıyorum. Cahillik sosuna bulanmış bireyler benim için daimi nefret unsurudur. İnsan sesine, görüntüsüne, gülüşlere, yakınmalara, akıl oyunlarına, ego gösterilerine, bitmeyen sorulara, herhangi bir insan kıpırtısına karşı geliştirmeye başladığımı fark ettiğimde, kara kara düşünmeye başladım. Böyle değildi, ne zaman böyle oldu? Dönemsel mi, yalnız yaşamanın yan etkisi mi, geçici mi? Hayvanlarla sorunum yok, ama insanlara karşı ciddi bir tahammülsüzlük içindeyim. Haddini hududunu bilen mantıklı birkaç dostuma ancak tahammül edebiliyorum.
Lev Nikolayevich Tolstoy der ki: "Kötüler kendilerine tahammül edilmedikçe daha çok azarlar." Sık duyarız "artık zoruma gidiyor" söylemlerini; insanlar bazı yaptırımlar ve davranışlar karşısında patlama noktasına gelebiliyor. Artık sözlerin tesir etmediği yerde, kalplerin kırıldığı o savaş alanlarında; duyguların hiçe sayıldığı zeminlerde zorumuza gidiyor çoğu şey. Bu bazen iki kişi arasındaki anlaşmazlık, bazen de global ölçekte ruhumuzun kaldırmadığı gündeme dair sorunlar olabiliyor. Neticede hepimizin sınırları ve o sınırların çiziminde kullandığı kırmızı çizgileri var. Sanıyorum ki bunlar aşıldığında veya bir şekilde geçilme teşebbüsünde bulunulduğunda "zorumuza gidiyor" içten içte kendimizi yiyip bitiriyoruz.

• Söyledikleri yalana kendi dahi inanmazken beni inandırmaya çalışan kaypak insanlar. (Çevremde çokça vardı vakti zamanında. Ütopyalarında bilinçaltlarında kurdukları mitlere gerçekmiş gibi davranıp yalanlar üzerinden ilişkilerini güçlendirmeye çalışıyorlar.)
• Samimiyetsizlik içerisinde yüzerken boğulan insanlar. (En ufak güven vermiyorlar ve üstüne üstlük hala pişkinler. Sinir bozucu katlanılması güç onlar için her şey çıkar ilişkisinden ibaret.)
• İki başlı yılan olanlar. (Duruma ve şartlara göre değişen, başkasının yanında beni benim yanımda başkasını gambazlayan müsveddeler olarak adlandırıyorum onları. Karakterleri çift başlı tutarsızlık abideleri.)

Hepsi tahammül sınırlarımı zorlarlar, dahası da var ama burada yazdıkça tahammül derecemin midemi bulandırdığını hissediyorum.