25 yaşındayım. 7 senedir kapalıyım biraz kendi isteğim biraz da baskı ile 18 imde kapandım.
Öncesinde açıktım ama hiçbir zaman şortlu , mini etekli ya da askıyla gezen biri olmadım. İstemedim mi istedim ama ailem önüme set çekti. Biraz tişörtün kolu kısa olsa , bizim ölçümüz var ona uy , sana yakışmıyor , Allah yakacak bilmem ne hep korkuttular.
O suçluluk hissiyle kapandım bu yaşımda çok gerekli bir hadise olduğunu düşünmüyorum. Hatta açıkken daha takvalıydım , belli bir grubun içine dahil olup onlarla anılmak bana negatiflik yükledi daha çok. "Kapalısın şunu yapamazsın , kapalısın böyle davranamazsın , aaa sacının teli göründü kapatsana vs vs "
Artık aynaya bakmak bile istemiyorum taktığım eşarp beni boğuyor. Üstelik hayatımdaki pek çok kararı ailem verdiğinden işimden bile memnun değilim. Sanki kendi hayatımı değil de benim için seçilen bir hayatı yaşıyor gibiyim
Psikiyatriye gittim ağır depresyon ve bipolar teşhisi koyuldu. Anneme dedim ben açılmak istiyorum , mutlu değilim bakın psikolojimi bile etkiliyor
İşte ha başını açmışsın ha kalbime bir bıçak saplamışsın dede. Gözleri doldu filan bir sürü duygu sömürüsü... diğerlerine söyleyemedim bile bilmiyorum he yapacağım ama kendimi hiç iyi hissetmiyorum... ve hayatım ellerimden kayıp gidiyor
Yani ben bunu yaparsam ailemi kısmi gözden çıkarmam lazım
Öncesinde açıktım ama hiçbir zaman şortlu , mini etekli ya da askıyla gezen biri olmadım. İstemedim mi istedim ama ailem önüme set çekti. Biraz tişörtün kolu kısa olsa , bizim ölçümüz var ona uy , sana yakışmıyor , Allah yakacak bilmem ne hep korkuttular.
O suçluluk hissiyle kapandım bu yaşımda çok gerekli bir hadise olduğunu düşünmüyorum. Hatta açıkken daha takvalıydım , belli bir grubun içine dahil olup onlarla anılmak bana negatiflik yükledi daha çok. "Kapalısın şunu yapamazsın , kapalısın böyle davranamazsın , aaa sacının teli göründü kapatsana vs vs "
Artık aynaya bakmak bile istemiyorum taktığım eşarp beni boğuyor. Üstelik hayatımdaki pek çok kararı ailem verdiğinden işimden bile memnun değilim. Sanki kendi hayatımı değil de benim için seçilen bir hayatı yaşıyor gibiyim
Psikiyatriye gittim ağır depresyon ve bipolar teşhisi koyuldu. Anneme dedim ben açılmak istiyorum , mutlu değilim bakın psikolojimi bile etkiliyor
İşte ha başını açmışsın ha kalbime bir bıçak saplamışsın dede. Gözleri doldu filan bir sürü duygu sömürüsü... diğerlerine söyleyemedim bile bilmiyorum he yapacağım ama kendimi hiç iyi hissetmiyorum... ve hayatım ellerimden kayıp gidiyor
Yani ben bunu yaparsam ailemi kısmi gözden çıkarmam lazım
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer