İnanır mısınız ikidir üçtür girip çıktım soruya ve bir şey bulamadım soruya ilişkin. Gereksiz bir ağlamalarım, üzüntülerimi olmadı. Hepsi yerli yerindeydi ve hepsi kıymetli. Sadece keşke uğruna zaman harcadıklarım olmasaydı ama onlarda gitmeleriyle kıymetliydi.
bir gün mahallede yürürken ölmüş bir kedi görmüştüm onun yanı başında da sanki ağlar gibi miyavlayan bir kedi daha o an onun halin o kadar üzülmüştüm ki kardeşimle beraber tam 2 saat ağlamıştık. Eve ağlayarak girdiğimizde herkes saçmalıyosun demişti ama bence hiç saçma değildi. canımsın falan demişlerdi de😯 Aklıma geldikçe üzülürüm.. canım ya
Bugün ağladım çok saçma ve gereksiz bir şey yüzünden. Fakat fazla değer verdiğimizde, deger vermemek gerektigini anlıyorsun. Ve insanlardan ummadığın anda bir şey duyuyorsun ve gerçekten incinip kırılabiliyorsun. Ve konuşup aciklamasını dinlemektense ağlayıp içimi sogutmayi tercih ettim.
En saçma değilde beni en çok derinden etkileyen.. Babamı yeni kaybetmiştim babam da balık tutmayı çok severdi ben de sahilden geçerken balık tutan insanları çocukları görmüştüm bir kaç ay önce o yerde ben de babamla beraber balık tutuyordum. Bir ağacın kenarına geçip sessiz sessiz ağlamaya başlamıştım. Ben babamdan sonra daha balık tutmadım tutamadım.
Her regl döneminde yaşıyorum saçma şeylere ağlamayı. En son koronadan iyileşen yaşlı bir amca için ağlamıştım. Tanımıyorum. Ama sevindim ondan ağladım.
çok kolay ağlıyorum ama en saçması ve neden ağladığımı bile bilmediğim olay, gecenin bir yarısı Kadıköy de bir kaldırıma oturup dondurma istiyorum diye ağlamıştım sjssjkdkd
bir keresinde evde sıkılıp makyaj yapmıştım, sonra da "çok güzel oldum" diye oturup ağlamıştım. O kadar saçma ki ben bile anlayabilmiş değilim sebebini