Kendinizle dost musunuz yoksa kendinize düşman mısınız? Peki, neden?

Dost!
İnsanın kendisiyle ilgili dikkat ve özenine felsefenin yön verdiğini, bu sayede düşünerek kendi yolunu bulmak, büyük huzursuzluk anlarında kendi içine çekilmek, sonra tekrar başkalarına yönelmek, olup biteni didiklemek yerine ona sevgiyle yaklaşmak ve kendi kabiliyetleri oranında eylemde bulunmak, iyi insan olmak üzerine tartışmak yerine öyle birisi olmak ve böylece ‘en güzel hayatı sürmek’ mümkündü. Kendisini –birazcık- seven insan huzur bahşeder etrafına.

Her şey sadece insanın kendi ben’i etrafında dönerse zorluklar büyür, kendi benlerini şiddetle dayatmak tahripkar olabilir.
Ben’ler keyfi sebeplerle başkalarını “kendini sev, yıkıp geçtiklerini boş ver” şiarıyla terörize eder.
Kendini sevmeyi abartmak yıpratıcı bir çıkmaz.

Dostumdur genelde ;
Ama isyanımda vardır çevreme ;