Mütevazı olacağım derken hiç kendinizi küçük düşürdünüz mü?

Bazen diyorum ki, "gereğinden fazla alçakgönüllülük zaafların en büyüğüdür." Anın getirisinde yapabileceğimiz en iyi şey gösterişsiz olmaktır ama bunun karşımızdaki kişilerce yara olarak dağlanmasına bir hayli karşıyım. Etkileşim halinde bulunduğumuz bireyler bozuk para gibi insan harcarlarken bizim aşırı mütevazı olmamız maalesef bazı durumlarda "küçük düşmemize" yegane dayanak oluyor.

Hatırlarsanız, Louis-Ferdinand Céline "Gecenin Sonuna Yolculuk" romanında bu durumu şöyle özetliyordu: "Bu kendi kendini küçük düşürme sınavı sürerken, beni zaten terk etmeye hazır olan onurumun, adım adım, daha belirgin şekilde silindiğini ve uzaklaştığını, benden tamamen, bir anlamda resmen, koptuğunu fark ediyordum."

Her ne olursa olsun kişi kendi özsaygısını eksiltip kaybetmemelidir.
Asla "insanlar da benim gibidir" deme gafletine düşmeyin. Kimse birbirinin aynısı değildir, hak edene mütevazı olun sürekli kendinizi mütevazı olacağım diye sekteye uğratmayın naçizane tavsiyemdir.
Mütevazı olacağım derken hiç kendinizi küçük düşürdünüz mü?
Mütevazı bir insan mısınız? Peki ya mütevazılığınız zaaflarınızı açık etmeye zemin hazırlıyor mu?
Mütevazı olacağım derken hiç kendinizi küçük düşürdünüz mü?
Cevapla