Bunalımdayım ne yapmam gerekiyor çok mutsuzum?

Çok mutsuz ve yorgunum yapmam dediğim şeyleri yapmaya başladım gelecek kaygısı ve stres önümü görmeme engel oluyor. Kimseyle arkadaşlık bağım kalmadı ailemden başka kimse ile görüşmüyorum. Ben konuşmak istesem de nasıl oluyor anlamıyorum bir anda insanların karşısında itici birine dönüşüyorum. Çok fazla ders çalışmam gerekli, maddi açıdan özgürlüğüme ulaşamadım. Öyle çok bunaldım ki kendimde artık mücadele edecek güç bulamıyorum. Üstelik bu durum üzerime yapıştı. Giyinmek süslenmek hatta yüzümü bile yıkamak istemiyorum bazen. Hayatımdaki akranlarımdan çok ama çok geride hissediyorum kendimi. İtibarsız bir hale geldim. Biraz anlayış için konuşmak istesem birisiyle sen zaten öyle bir insansın diyip beni itiyor. Ortanca çocuğum ve hem büyük kardeşim hem de küçük kardeşim tarafından eziklenmeye başladım. Bana yanlış bir şey bile söyleseler küçük olan kardeş hep haklı, büyük olan ise daima şımartılmış her şey ona yönelik ne istese yapılarak büyümüş. Bir kafeste hissediyorum kendimi işin en kötü ama en kötü tarafı çaresizliğe alışmaya başladım. Ağlamadan rahatlayamıyorum. Bazen keşke diyorum hiç gelmeseydim bu dünyaya. Böyle hisseden var mı aranızda gerçekten çok yoruldum hayatım kayıyor ve ben karşısında kendimi ölüyorken hissediyorum. Nasıl düşünmeliyim kendime nasıl bir yol bulmalıyım bu çıkmazdan kurtulmak için? Lütfen dalga geçmeyin bunları anlatabileceğim kimsem yok gerçekten.