İnsanlardan çok sıkılıyorum. Aylardır bir mekana yalnız gidip kitap okuyorum. Kulaklığı takıyorum, saatlerce dolaşıyorum. Bu ikisinden huzur buluyorum. Geçmişte canımı çok yakan şeyler oldu yaşamımda. Dört senem bir kıza kavuşma hayaliyle geçti belki de ondan.
Yalnız olmayı, insanlarla olmaya tercih ediyorum. Benim gibi olan var mı yoksa bende mi bir problem var?
Üstelik yalnız olmak veya olmamak yanında insan olup olmamasiyla ilgili değil bence. Ben hep başka yerlerdeyim. Cok hayallerim vardı olmadı. Hep başka hayatların hayalini kurdum. Hep yalnız hissettim
Arkadaşlarımla görüşüyorum evet ama insanlara konuşmaktan ziyade kendi başıma olmak bana daha cazip geliyor bilmiyorum. Hayatımın aşkını bulsam belki fikrim değişebilir ama o zaman da yalnız kalmak isterim
Kesinlikle sıkılmıyorum. En buyuk hayallerimden biri doğru aşkı bulup bir kızımın olması. Ileride bu halimden sikilabilirim belki haklısın ama o zaman da ayrı tadi olucak simdinin de
En İyi Cevaplar