Yalnızlık, sessizlik ve tek başıma olmayı seviyorum. İnsanlarla illa iyi geçinmek zorunda mıyım?

Yaşım genç olabilir ama ben de kendimi bildim bileli yalnızlığı sevdim istesem eminim ki onlarca arkadaşım yüzlerce tanıdığım insan olabilirdi bu kadar da eminim kendimden ama ben istemedim, yalnız olmayı tercih ettim yalnızlığı bir zorunluluk olarak görmedi ve Gerçekten bundan çok mutluyum.

Sen de sanırım böyle bir durumun içerisindesin. Yalnızlığı diğer insanlar bir kusur ve mecburiyet olarak görüyor ama dediğim gibi ben yalnızlığı tercih ettim ve bundan gayet memnunum Sen de yalnızlığı tercih etmiş biri olarak bundan memnun olabilirsin bu gayet normal bir şey diğer insanların düşüncelerine tavırlarına aldanma.

Ancak sana tavsiyem yine de kibar birisi ol yani insanlarla iyi geçinmek zorunda mıyım demişsin, birisiyle konuşacağın zaman ya da konuşmak zorunda olduğun zaman çok yabani olmaz sert olma uzak durma normal bir şekilde kibarlığın hanımefendiliğini bozmadan iletişim kur sonuçta bir toplum içinde yaşıyoruz ve mutlaka iletişim kurmalıyız birileriyle.

Buna mecbur değilsin, benimde çok farklı olduğum söylenemez. Çevremdeki bir kaç kişi dışında kimseyle konuşmak ya da muhattap olmak istemiyorum. İnsanlardan tiksinme boyutunu çoktan aştım ve bunu açık açık dillendiriyorum artık. Ne kadar çok insan, bir o kadar sorun demek. Uğraşacak ne halim var ne de vaktim, o vakiti kendime harcamak ve yalnız kalmak çok daha cazip geliyor...