Ergofobi (çalışma korkusu) olan var mı?

Benim arkadaşım çevrem yok insan içine girmem ben

Bu yaştan sonra be faydası olacakki zaten hayatı kaçırdım hayata geç kaldım bu yaştan sonra çok zor

Ben 30 yaşına kadar evde durdum hayatı bilmiyorum çocukluğumdan belli utangaç korkak pasif sessiz asosyal özgüvensiz biriyim kişiliğim oluşmadı ağaç yaşken eğilirmiş ben artık kurudum 30 dan sonra bu değişmez

Ben bu yaşıma kadar değişmek düzelmek istedim ama olmadı çocukluğumdan bu yaşıma kadar istemeyerek eve kapalı asosyal işsiz pasif özgüvensiz çekingen biri olarak yaşadım yani hep istemedigim biri oldum gençliğimi istemeyerek evde geçirdim çalışmak gezmek istedim olmadı senelerdir neler çektim ben bu yaştan sonra düzeleceğimi sanmiyorum6

Sağol ama ben zamanla daha da kötü oldum 10 15 sene önce de değişmek istedim olmadı gençliğimi hiç istemeyerek evde boşa geçirdim hâlâ geçiriyorum herkes genç yaşta değişiyor ben değişemedim 30 yaşındayım ama 0 dan ibaretim hayatımı kazanamadım 30 yaşına kadar bomboş yaşadım hiç çalışmadım param olmadı sosyal olamadım gezmedim eğlenmedim arkadaşım çevrem olmadı sevgilim olmadı 1 tane bile arkadaşım yok ölü gibiyim hep evdeyim dışarı çıkamıyorum dışardan korkuyorum insanlardan korkuyorum cekiniyorum utanıyorum çok pasifim ben istesem de istediğim hayata uyumlu değilim bunun farkındayım bunu bilerek yaşamak böyle yaşamak beni mahvediyor senelerdir neler çektim ve böyle 30 yaşında buldum kendimi geçmişime bakıyorum hiçbir şey yok geleceğimi düşünüyorum bişey giremiyorum hayattan bezdim mutsuzum gençliğimi hiç yaşayamadım o zaten mahvediyor beni

Ben yaşamayı beceremiyorum olmuyor hayata topluma uyumsuzum çocukken belliydi zaten herşey ben bu yaşıma kadar istemeden böyle yaşadım bu yaştan sonra da istemeden böyle yaşadım çünkü istesem de olmuyor çünkü yetersiz zayıf güçsüz biriyim

Ben 10 15 sene önce de istiyordum ama değişemedim

Hayır kullanmıyorum

Niye ki

Teşekkür ederim

okadar iyi anlıyorumki seni. bende 33 yaşımdayım. herkez aslan gibi delikanlısın yakışıyomu sana evde yatmak diyorlar. ama bilmiyorlarki ölüler kımıldayamaz. hala nefes alıyor olmamız yaşıyor olduğumuz anlamınamı geliyor.

Bunun rahatlıkla ne alakası var ben seneleridr çalışmak istiyorum ama işe giremedim çalışamadım gençliğim tamamen işsiz parasız geçti hiç gelirim olmadı birikimi nasıl yapıyım

Çalışmaktan korkuyorum dışardan korkuyorum evden dışarı çıkamıyorum çekingenim insan içine çıkamıyorum bunu yasamayan anlayamaz zaten çalışabilseydim bu yaşıma kadar eve kapalı işsiz parasız asosyal yaşamazdım zaten

Beni anlamıyorsun maalesef yaşamayan anlayamaz bilemez zaten sende bu durumda olsaydın anlardın asla düzelemeyeceğini

Sana herkese basit saçma gelebilir ama yaşamayan anlayamaz bilemez ben çocukluğumdan belli böyleyim bu yaşıma kadar hiç düzelemdim değişemedim ömrüm gençliğim eve kapalı geçti hiç yaşayamadım hayatımı

Aynı Sorun Bendede Var.. Eşekten Düşenin Halinden Eşekten Düşen Anlarmış.. Bu Pisikolojik Hastalığı Yaşamayana Ne Kadar Anlatsan Seni Anlayamazlar Çünkü Onlar Anormal Sen Normalsin Çünki Asıl Hasta Onlar.. Seni Anlayamadıkları İçin.. Onlar Zannediyorlarki Senide Kendileri Gibi Anormal Görüyorlar.. Sen Normalsin Seni Anlamayanlar Anormaldir.. Bu Pisikolojik Hastalık Bendede Var şu an 38 Yaşındayım Bir İşte Anca Zar Zor 1 Gün Çalışıp Ertesi Gün O Ortama Birdaha Gitmek Bile Beni Çok Sıkıyor.. Bunalıyorum.. Kendimi Kafeste Gibi Hissediyorum.. Belediye Çevre Temizliğine Bile 2 Defa Girdim Kalsaydım Kadroya Geçebilirdim Belki.. Ama Ruhuma Anlatamıyorum.. Kimse Aç Kalmaz Kafanı Takma Yaratan Ona Göre Sana Rızık Sağlar.. Öyle Böyle Yaşar Gidersin.. Alay Edenleri Allaha Haval Et Geç...