Sürekli arkasına bakan önünü göremez önünü göremeyen en sonun da tökezler düşer, geçmişine bağlı yaşamak insana neler kaybettir?

Arkaya bakan insanlar daima tökezlerler. Çünkü önlerindeki engelleri göremez arkaya bakarken hızlarını kaybederler. Yine de hiç arkaya bakmadan yürüyemez çoğu insan. Birisi arkasından geliyor mu diye bakarlar, arkasından kimse gelmiyor mu diye gene bakarlar. Sonra yürüdüğü mesafeyi algılamak için bakarlar, ve gene en önde yalnız kalmamak için bakarlar.. Sonra doğru yoldan geçtim mi diye bakarlar... Bakarlar da bakarlar efendim.. Geriye dönüp atılan her bakış bir kaybediş, bir üzüntüdür.

Eger yuruyorsak dedigin dogru ama nacizane ben hayati dagcilik gibi gorurum ve biseye bagli olmak hayat kurtarir

Ben hiç bir şey kaybetmedim.
Tam tersine bazı şeyler kazandım.
Kimseye güvenmemeyi, kimseye bağlanmamayı, umursamama duygusunu kazandım..

İnsanın elinde referans olarak bir tek geçmişi vardır. Bizi şu anki karaktere yaşadıklarımız bürümüştür.

Geçmişe takılıp kalmak o kadar çok şey kaybettirir ki saymakla bitmez. En başta da zaman.

Geçmişe bağlı yaşamamak gerekir ancak geçmişteki hatalarından da mutlaka ders alınmalı