Yaşama dair bir umudum yok, ne yapacağım ben?

18 yaşındasın... bende öyleyim. Ailen güzel bir üniversite kazanmanı istiyor ve bu senin pek umrunda değil, çünkü kafan çok daha karışık ve bunlar şuan için sana önemli gelmiyor.

Bence insan bu yaşlarda kendisini arar ve her zaman bir boşlukta gibidir , psikolojinin iyi olduğunu söylemeyiz. Çünkü eskisi gibi çocuk değilsin ve düşüncelerin değişiyor. Fiziksel değişiminede ayak uydurmaya çalışıyorsun.



Bende aynı yaştayım ve senin gibi hissediyorum. sadece bunların geçeceğini bilmen yeter

işin gerçeği bende senin gibiyim..üniye başladım bişi değilmedi cidden..beğenip beğenmeme meselesi de senin gibi oldu hep..dediğin gibi biraz iyi niyetli davranınca insanlara kimsenin umrunda olmuyor hemen bi tarafları kalkıyor fazla sert davranınca da olmuyor dimi...