Kadınlarımız Hakkında Unuttuklarımızı Anımsatmak

Kadınları anlamak üzerine yazdığım birkaç karalamayı daha önce sizlerle paylaşmıştım, isteyenler buraya nereden geldiğimizi anlamak adına daha önceki bence yazılarıma göz atabilir. Bugün yine aynı konu üzerinden fakat farklı bir perspektiften aktarmaya devam edeceğim. Geleneksel toplumlarda kadınlara yüklenen anlamlar, çağlar boyu süre gelen "yersiz sıfatlar" günümüz kadınını anlamamız için asla bir referans teşkil etmiyor. Ancak bu düzlemden yola çıkarak neden diye sorguladığımız bir çok durumun toplumun bilinç altına tarihsel süreçte yerleştirilmiş hezeyanlarla açıklanabileceği aşikardır.

Cahiliye devrinde Arabistan yarım adasında kız çocukların katledilmesinden tutun da , orta çağ Avrupa coğrafyasında cadı avı olarak nitelendirilen karanlık günlerin doğru okunması gereklidir. İnsan iki farklı cinsiyet olarak yaratılmış ve erkekler kadınlara göre daha güçlü ( kas gücü) yaratılmıştır. Peki geçmişten günümüze bu algı nasıl oldu da kadınların ezilmesi gerektiği anlayışına büründü?

Annelerimize şiddet uygulayan babalarımızı kınarken sevdiğimiz kadınlara biz şiddet uygulayıp düne kadar kınadığımız erkek modelini nasıl oldu da içimizden bir canavar misali çıkartarak gün yüzüne koyup taklit ettik.

Cevabı basit dostlar.

Biz, kadınları anlamak ve gücümüzü şefkate çevirip onları koruyabilmek yerine kendi tensel arzularımızı dindirmek ve gövde gösterisi yaparak şiddet uygulama eğilimine girdik. Peki suç kimde? Suç insan iç güdülerinin ta kendisinde.

Bilenler bilir performans sanatçısı Marina Abramović "Rhythm-0" adlı performansında bir sandalyede sakin sakin oturmakta. Yanındaki masanın üzerinde ise şarap, parfüm, bıçak, kuş tüyü, jilet, gül, mermi, tabanca, testere, kibrit, kamçı gibi zarar verebilecek 90 parça malzeme yer alıyor. Buraya kadar her şey yolunda. Masanın üzerindeki notta ise izleyicilerin bu nesneleri kullanarak Marina’ya istediklerini yapabilecekleri yazıyor. Sanatçının bu performansını bir izleyicinin kendisine silah doğrultması ardından, galeri sahibi devreye girerek sonlandırmış.

Merak edenler sanatçının bu performansı hakkında daha geniş bilgiyi edinebilirler.

Marina bir kadın olmanın ötesinde insanların şiddet eğilimlerinin açığa çıkartıldığında ne derece ileri gidebileceklerini hayatı pahasına ortaya koymaya çalışmış.

Buradan yola çıkarak varacağımız sonuçlardan biriside içimizde saklı tuttuğumuz şiddet duygularımızın kurallar olmadığı takdirde nelere gebe olduğu.

Şiddeti kadınlar diye ayırmanın pozitif bir ayrımcılık olduğunu sakın düşünmeyin

Kadınlar için bu konularda pozitif ayrımcılık yapılması bir gerekliliktir. Bize unutturulan şefkatle bakmak ve kadınları el üstünde tutup onları anlamamız için, tutmamız için verilen öğütleri bir kez daha düşünmemizi gerekli.

Yani her kadınlara latif davranılmalı, sadece tensel olarak görülmeden, birey oldukları unutulmadan, etkileşime geçilmelidir.

Kadınlarınızın kıymetini bilin ve lütfen onların ne dediğine sabırla kulak verin, bu sizin yaradılışınızın esasında yatan gücün gerekliliğidir. Bunları yapmadığımız sürece cahiliye coğrafyası, orta çağ karanlığında hüküm süren haysiyet yoksunluğundan farkımızın kalmadığını da aklınızdan çıkarmayın.

Saygı ve Sevgilerimle...