Herkes Anne Baba Olamaz!

Hayatımı mahveden "baba" ya belki denk gelir de okursun ama okusa ne yazar ödün, ödündür.

Her çocuğun anneye de babaya da ihtiyacı duyar. Eğer bir çocuk ikisinden birinden ayrı kalmışsa hep yarım kalır.. Çocuk yapmadan önce iyi düşünün çünkü yeni bir canlı büyüteceksiniz. Ben babasız kaldım , beni küçükken bıraktı ve bir kızın babasıyla yapması gereken şeyi yaşamadım ve çoğu duygularım yarım kaldı en büyüğü ise öz güvensiz kaldım. Öz güvensizliğim hayatımın en büyük kabusu oldu. Hayatımdan çok şey çaldı. Düşünüyorum da bu kendi kendime verdiğim iç savaşlarım hep onun yüzündenmiş.

Bir babayla yapılacak şeyleri ben yaşıyamadım (bisiklet sürmeyi , oyun oynamayı , ilk yürümeyi , sevilmeyi, küçükken prenses gibi hissedilmeyi , beni koruyan birini ,tatlı baba&kız anıları).

Zaten bu zamandan sonra seni kabul edersem midemden şüphe ederim!

Bundan sonra ki özel anlarım da olamayacaksan...

Mezuniyettimde!

Evlendiğimde!

Çocuğum olduğunda

Keşke "babam" başka biri olsaydı ve tam büyüseydim. Küçükken farkında olmuyorsun ama büyüdüğünde dahada zorlaşıyor her şey çünkü hayata o zaman geriden başladığını fark ediyorsun. Kendimi ifşa etmek istemediğim için çoğu şeyleri yazmak istemiyorum ve hayatım da çok şeyi mahvetti o adam kendi hayattı için.

Bugün yine mutsuzum normal insanlar gibi olamadığım için hiçbir zaman kendimi normal hissetmedim zaten.