Hayatın Çözümü Nedir?

O kadar bunaldım ki, her şey, her söz, her ses,ve daha herler. İçim o kadar acıyor ki ve onlar içimde kalıyor acıyor ya. Benim en sevdiklerim bile beni anlamıyor. Tamam hatanın yarısı bende ama herkes çok üstüme geliyor. Ben daha kaç yaşındayım ya? Hasssım, deliyim, malım tamam ama üstüme gelmeyin. Ben güçlü görünürüm, utanmaz görünürüm ama güçlü değilim. O kadar şey yaşadım tek damla gözyaşı dökmedim. Ben güçlü olduğumu zannederdim meğer yalanmış...

Öyle bir haldeyim ki hiçbir şey umrumda değil.

Ölümden korkmuyorum, yanmaktan korkmuyorum, herkes her şeyden habersiz Allah ve ben arası diyorum.

Ölürsem kurtulur muyum? Belki evet ama yapamam. Bu can benim değil bu yüzden bu hatayı yapamam, emanete ihanet edemem. Hayatımda bir kere sakinleştirici yedim ve çok hoşuma gitti dahası olacak elbette. Belki sadece zamana ihtiyacım var ama çevrem beni anlamazken nasıl yapayım?

Akrabalarım bana "Keşler gibisin, evin delisi, evdeki ruh"diyorlar. Ben sessiz biriyim herkese karşı. Ama içimde çok büyük bir gürültü var... İnsanlara değer veririm ama sonrası mukadderat...

Dediğim gibi herşey boşamı? Ölsem kurtulur muyum? Ölmek acı çekmek bu kadar mı hoşuma gider? Ben delirdim mi? Hiçbir şey bilmiyorum...

Tek bildiğim şey; hiçbir şey bilmediğim.

Azıcık bildiğim şey dahi yok. Hiçbir şey hiçbir şeye layık değil her şey boş...

Her şey üstüme üstüme geliyor, ömekten başk çözüm yolu bulamıyorum. Bu zor zamanda yanlız başıma ölümü bekliyorum...