Kendinize Karşı Affedici Olun

Tekrar merhabalar.. Bu defa biraz daha tarzımdan uzak olsa da, böyle bir bence yazasım geldi. Ruh hâlimden dolayı, dertleştiğim insanların kendilerine sert çıkıştıklarını gördüğümden dolayı belki kendinizi az da olsa iyi hissedersiniz diye düşündüm. Keyifli okumalar saygıdeğer dostlarım.

Ne demiş Orhan Gencebay? Hatasız kul olmaz. Bizler insanız. Biz mükemmel değiliz, olamayız. Ve insan, hatalarıyla insandır sakın unutmayın. Hem başkalarına karşı merhametliyken, ne diye kendinize bu denli acımasızsınız? Değer verin kendinize. Siz, çok değerlisiniz.

Bir klişeyle devam edeceğim, ama bilirsiniz, klişe de olsa bazı cümleler dibine kadar doğrudur. Herkesin ağzından en az bir kere çıkmıştır, "Ah ulan şimdiki kafam olsaydı, o hataya düşmezdim." Ama unutmayın ki, o hataya/hatalara düşmemiş olsaydınız, şimdiki aklınız olmazdı.

Hep deriz, sizi siz yapan şeyleri sevin. Siz güzelliklerinizle, kusurlarınızla sizsiniz. Ve sizi siz yapan temel taşlardan bir tanesi de hatalarınız. Hatalarınızı sevin, kabullenin, her hata bir tecrübe eder.

Evet aklınızdan belki bazı hataların telafisinin olmadığı geçiyor. Olabilir, bazı hataların dönüşü olmaz. Kimisine geç kalınmıştır, kimisi de büyük hatalardır. Ama bu kendinize düşman olmanızı gerektirmez. Kendinizi affedin. Ölümlü dünya, zaman akıp geçiyor. Zaten öleceğiz bre arkadaş. Ne diye zehir edesin şu kadarcık vakti kendine?

Lakin şunu da unutmayın. Hata ilk yapıldığında hatadır, tekrarı zevke girer.

İnsanın diyorum, insanoğlunun en iyi ve hatta tek dostu yine kendisidir. Kendinizi affetmezseniz, aynaya baktığınızda gördüğünüz ruhtan iğrenirseniz, ölürsünüz. Ve bu ölüm bedensel bir ölüm olmaz.

Herkes bir gün gidecek. Muhakkak. Kimse kalıcı değildir. Ya ölüm ayıracak, ya kavgalar, ya küslükler.. Ama siz, hep sizinle olacaksınız. Kendi kendinizi teselli edeceksiniz, tek başınıza ağlayacaksınız. Kendi gözyaşlarınızı silebilmeniz için, önce kendinizi sevmelisiniz. Bu da affedici olmaktan geçer.

Kendinize karşı affedici olun, çünkü temelde hepimiz yalnızız. Belki birlikteyiz, ama yalnız doğduk, yalnız öleceğiz. Kendinizi sevin ki, kendi içinizde de yabancılık çekmeyin.

Mutlulukla kalın..