Umursamaz Tavırlar

Yanındayken huzur bulduğumuz insanlar vardır. Bu yüzden onları kaybetmekten korkarız. O Hep yanımızda olsun isteriz. Ayrı kaldığımızda ise derin bir keder içine gireriz. Zaten okurken büyük ihtimalle o insan aklınıza geldi. Ama siz ona böylesine değer verirken karşı taraftan aynısını görememek herhalde en kötü durumlardan biridir. Saat 21:08. Ben onu düşünüyorum. Yakın ama uzak bir arkadaşımın bir sözü vardı.

"Belki de değer, sevgi hakeden kişiye verilmelidir."

Gerçekten de öyle. Haketmeyen birine verilen sevgi ve değer içten içe bizi bitiriyor. Kalp bir kere kırıldı mı bir daha kolay kolay düzelmiyor.

Umursamaz tavırlar içindeyim şimdi

Umursamıyormuş gibi davranıyorum ama umursuyorum. Kalbimi kırdığın anı, önemsemediğin anı unutamıyorum. Her ne kadar az önce konuşmak için bahaneler arasanda sana cevap vermedim. Beni ilk kırışın değil belki. Bir kalbim olduğundan habersizsin sanırım. Senden uzak kaldığımda, seni uzun süre görmediğimde duyduğum histen bir habersin ya da? Sen gideceksin çok yakında seni uzun bir süre göremeyeceğim.

Aslında biliyor musun yanındayken çok farklı hissediyorum. Sanki hiç derdim yokmuş gibi. Sana sarıldığımda gelen sevgiyi alabiliyorum. Sana sarıldığımda hissettiğim şeyleri seviyorum. Seninleyken her şey çok daha anlamlı. Gittiğimiz yerler, eğlendiğimiz mekanlar... Bana sorunlarını anlattığında dinlemeyi ve çözüm bulmayı seviyorum. Her ne kadar seni dinleyince rahatsız olduğumu düşünsende...

Sana ait olan şeylerin bende olmasını seviyorum

Yediğin çikolata kabı, bana yazdığın yazı, dokunduğun eşyalarım... Hepsinin bende bir anısı var. Eskiden her şey çok daha güzeldi zaman geçiyor, büyüyoruz. Eski samimiyetimiz kalmıyor. Yaşadığımız onca anı unutulup gidiyor. Her geçen gün uzaklaşıyoruz birbirimizden. Yeni insanlarla tanıştın ve artık daha büyük bir şehirdesin. Mesafeler seni benden alıyor oysa ne kadar da çok isterdim yanında olmayı. Yanında olmaktan çok aklında olmayı.

Sana hala değer veriyorum ama değer misin bilemiyorum. Zaman gösterecek.