Paramparça Oldum

İlk kısım

Dügünden sonra yine bir ay geçti geçmedi , tekrar döndü bu kez son dönüşüydü son kez birbirimizi yaralayacagımız dönüm noktasıydı.

Döndügünde neden dengesiz davrandıgını kendince açıkladı.

Çok düşkün oldugu annesinin meme kanseri oldugunu ögrendiklerini ,annesinden uzak yaşayamayacagını evlilik gibi düşüncelerinin olmadıgını söyledi.

Her şeye ragmen yanında olacagımı,ona destek olacagımı söyledim.

O yaralı iken nasıl bırakabilirdim ki zaten.

Davranışları tamamen degişti, konuşmamaya başladı.

Sevgi ve ilgi gösteren hareketlerime cevaben psikopatsın manyaksın diyor beni her fırsatta aşagılıyordu.Benim ile kendisıni rahatlatmak için özel fotograflarını attıgı zamanlar haricinde konuşmaz oldu.Tepki gösterdigimde ise bahanesi belliydi depresyondaydı. Katlanacagımı söylemiştim beni seviyordu katlanmalıydım.

Arkadaşlarına ayıracak vakti elbette vardı ancak bana yoktu.Whatsappta online olurdu bana yazmazdı.Hiç unutamam konuşmak istedigimde sana ayıracak bir dakikam dahi yok demişti.Ayrılmak istedigimde ise depresyondayım sabredecegini söylemiştin , seni seviyorum , olurdu sözleri.

Kör kutuk asık olanlara anlam veremez her sey ortadayken nasıl goremedıklerıne anlamadıklarına sasar kalır asla ben boyle yapmam derdım.

Kınamamak lazımmış başıma birebir geldi. Kör oldum görmedim ,sagır oldum duymadım. Katlandım.