Gidenlere Hitaben

Çok uzun zamandır yazmamıştım sana. Yine de yazmayacaktım ama dün eski gazete kupürlerinin arasında, bir resmimiz geçti elime.

Neresi olduğunu anımsayamadım bir türlü. Büyük taşlar var arka tarafta, galiba bir denizin karşısında çekilmiş, yerler kum. Akşam üzeri olmalı güneş kızıla dönmüş.

Üzerimizde ikimize cift olarak aldığım gri tişörtler var. Başımı omzuna yaslamışım, sarılmışız sımsıkı. Hatta parmağını bahçe kapısına sıkıştırdığın zamanlarda çekilmiş olmalı fotoğraf, tırnağının üstü morarmış. Sen hatırlarsın belki.

Gözlerimi kapatıp düşündüm, düşündükçe birlikte yaşadığımız günler film şeridi gibi aktı gözlerimin önünden ama fotoğraftaki günü hatırlayamadım. Önemsiz nasılsa diye yatmaya giderken, o değersiz fotoğrafı da çöpe attım.

Gece rüyamda gördüm seni. Galiba fotoğrafın etkisinde kaldim. Anılarım canlandı ne de olsa sana birşey hissettiğimden değil, yanlış anlama.

Deniz kenarında oturuyorduk yine. Sen yanımdan kalkıp koşmaya başladın birden, peşinden çok koştum ama yetişedim. İçimde büyük sıkıntıyla uyandım ve o an anımsadım fotografın çekildiği günü. Tek kelime etmeden beni terk edip gittigin o güne aitti.

Çöpten geri aldım fotoğrafı ve daha bir itinayla inceledim seni. Nasılda gülümsemişsin ! Akşam olunca benimle birlikte, ailesini ve ait olduğu ülkesini terk edecek bir adam duruşu yokmuş hiç. Kendimi boşuna üzmüşüm yıllarca "nasıl anlamadım gideceğini" diyerek.
Meğer aptal olan ben degil "oscar'lık oyanayan" senmişsin.

Artık daha çok nefret ediyorum senden. Uğruna döktügüm göz yaşlarım yüreğine dert olsun istiyorum. Bir haberini almak için telefonun başında beklediğim geceler, seni de uykusuz bıraksın istiyorum. Yıllarca mutsuzluğuma sebep olduğun için, hakkımı da helal etmiyorum sana. Bir daha fotoğrafta bile olsa, o şeytani gözlerini görmeyi istemiyorum.

Fotoğrafını saklamak ya da çöpe atmak yerine ucuna çakmak çakıp yaktım bu defa.

Tıpkı içimdeki seni yaktığım gibi.

Tıpkı hak ettigin gibi !

#Öyleiste