Fikriniz Yoksa Zikriniz de Olmamalı

Bizim insan olduğumuzun temel kanıtlarından birisi kuşkusuz ki düşüncelerdir, insanı insan yapan şeyler " DÜŞÜNCELER "

Fakat buna rağmen anlayış eksiklği insan hayatında en büyük ayak bağıdır.

Bu nasıl oluyor derseniz kavram karmaşasından tutun , olguları bırakıp kişisel saldırılara kadar varan , sorunun çözümüne odaklanmayıp saldırarak hareket eden ve ego tatmini dışında başka bir sonuç yaratmayan bir durumdur.

Ezberlenmiş terimler vardır ki bunlar hiç değişmez ve genellikle bulunduğu kitleye hitap eder ve o kitlenin ortak söylemidir bunlar. Bu söylemlerin dışında başka bir düşünce bulamazsınız çünkü karşınızda koca bir duvar vardır. Siz hangi çözümü sunarsanız sunun , tepki aynıdır ve değişmeyecektir , anlamayı bırakın dinlenilmez bile.O duvarı yıkıp sınırlamalarını kaldıramazlar.

Fikir yok , anlayış yok , ama zikrin kralı var.

Bunları dile getiriş amacım ise insanların kendilerine dikte etmiş ifadelerinden kurtulması için bir farkındalık oluşturmaktır. Hiç olmazsa " İNSAN " kendi cümlelerini kurabilmeli , önce kavramlar üzerine kafa yormak , sorunu tespit edip çözüm bulmak ve bu çözümü üretirken adil olmak , hak yemeyip yüksek kitlenin hayrını düşünmek zordur onlar için vesselam.

Beynimde değişik reaksiyonlara sebep olup ataklar geçirmeme neden olan durumlardan birisi ise hem fikri olup hem zikri olmayan ama yinede kitlelere hitap etmekten çok , onlara birşeyleri yedirmeye çalışıp birşeyler yapmış hissine kapılıp ego tatmini yaratanlardır. Günümüzde veya bulunduğumuz platformda bunun örneklerine sıkça rastlamak mümkündür , birkaç örnek verecek olursam..

-Bunlar evlenmeyip , evlilikte neler yapıldığını dahip bilmeyip bu konu hakkında sizin sorunlarınızın çözümleri onlarda gizliymiş gibi gösterebilirler.

-Evde tüm gün boyunca yatıp göbeğini aperarif yiyeceklerle şişirerek (o belinizin nasıl incelmesi gerektiğinin sırrı da onlarda saklıdır) , bir kaşını kaldırarak o şöyle oluyor diyebilirler.

Bunların örneklerini çoğaltmak oldukça mümkün , tecrübe edinmeyenlerin sizi tecrübelendirmeye çalışması büyük bir ironidir.

Bu hayatta ya öğretmen ya da öğrenci olacaksın , öğretensen eğer hakkını vererek çabalayarak yapmalısın ve fikirlerinin sonucu nasıl noktalanabilir diye düşünmelisin. Bir sözümüz bir kalbi , kırılan bir kalp ise yüzlerce kalbin burukluğuna sebep olabilir. Biz ailemizi , ailemiz çevresini , çevremiz şehrimizi , şehrimiz topluluğumuzu etkiler , unutmayalım ki herşey ufak ayrıntılarda gizlidir. Ben bu hayatta öğrenciyim ve fikrimin olmadığı yerlerde zikrim yok, peki ya siz hangisisiniz?

Yazımı okuduğunuz için teşekkür ediyorum , imla ve anlatış biçiminde yanlışlık olduysa affedin :)